Jeśli ktoś chce wiedzieć, jak to było żyć w latach 70. - ta piosenka dotyka wszystkiego, co było dobre w tej wspaniałej dekadzie. Sama w sobie jest wystarczająco piękna, a porywa dodatkowo czterema melodyjnymi solami czterech różnych instrumentów. Małe, ponadczasowe arcydzieło zrealizowane w studiu przez Alana Parsonsa, inżyniera dżwięku przy "Ciemnej stronie księżyca" Pink Floyd. Można nie lubić tego nagrania tylko z jednego powodu: kończy się.

Bohater, turysta, odwiedza egzotyczny targ, gdy pojawia się tajemnicza kobieta odziana w jedwab, pachnąca kadzidłem, oferująca romantyczną przygodę. Budząc się następnego dnia obok niej zauważa, że ​autobus odjechał bez niego, ale postanawia na razie zostać tam, gdzie jest.