Śpiewająca zza fortepianu Lynsey de Paul była perełką brytyjskiej sceny muzycznej lat 70. Zachwycała skromnością, komponowała z łatwością i wdziękiem, a talentu nie brakowało jej w wielu dziedzinach.

W 1973 napisała zgrabną balladę o podpierającej ściany dziewczynie, oczekującej na miłość i dary losu. Ta autobiograficzna opowiastka, inspirowana wydarzeniem z młodości Lynsey, zdobyła prestiżową na Wyspach Nagrodę Ivora Novello.

Znana z licznych romansów ze znanymi postaciami. Filigranowa i atrakcyjna, nigdy nie wyszła za mąż, a zmarła w 2014 po niespodziewanym udarze mózgu. Nigdy nie piła, nie paliła i była wegetarianką.