"Na przykład, no ja wiem? Na przykład zapala papierosa, nie? Proszę pana, zapala papierosa… I proszę pana patrzy tak: w prawo… Potem patrzy w lewo… Prosto… I nic… Dłużyzna proszę pana… To jest dłu… po prostu dłu… dłużyzna, proszę pana. Dłużyzna…"

Wraz z kilometrami bieżącymi zaliczonych lektur, wyrabiają się gusta czytelnicze. Czasami, jak w przypadku Vingi i Aureliona, mogą być one mocno zakręcone oraz po prostu rożne. Co jednak zrobić, jeśli zgodnie uznajemy jakąś książkę za zbyt długą? Czy to wina autora czy wręcz przeciwnie?

"Celem opowiadającego historię nie jest powiedzenie ci, jak masz myśleć, ale podanie ci pytania, nad którym musisz się zastanowić"

Link do audycji na youtube: