Taylor Swift napisała tę powolną i marzycielską piosenkę w rytmie walca, ponoć z myślą o swoim chłopaku, brytyjskim aktorze Joe Alwynie, który jednak na pół etatu zajęty jest byciem muzą swojej dziewczyny.

Tekst stworzony z perspektywy kobiety zadowolonej ze związku, osoby błogo zadowolonej ze swojej monogamii. Miała wtedy rzekomo w głowie następujący obraz: „Dwie ostatnie osoby kołyszące się na parkiecie o 3 nad ranem".

To jej czwarty utwór nominowany do Grammy jako Piosenka Roku 2019. Krytycy muzyczni chwalili go za wrażliwość i romantyczną produkcję. Multiplatyna w Australii, Kanadzie i USA. Wytwórnia Republic Records wydała trzy alternatywne wersje piosenki – wersję na żywo, remiks orkiestrowy no i ten oto remiks w duecie z Kanadyjczykiem Shawnem Mendesem.

(Z pomocą Wioletty Bar)