Strata

Stratę pokonam złotym milczeniem

gdyż mówić umiem nietaktem

Jeden werset wyciągnie tchnienie

melodia zaciśniętym gardłem

Nie dmuchniesz już nigdy liści leżących

Ciche nastały niedziele

Sen nieprzerwany, lecz człowiek drżący

Dotyka mnie dźwięku złudzenie

Kolej rzeczy rutyna bolesna

Przerywa z nagła marzenie

Nie bądź wiosno o jesień zazdrosna

w niej znajdę pocieszenie