Platon'un İdealar Kuramını iki küçük çürütmeye başvurarak olmayana ergi yoluyla sezdirmeye çalışıyorum, sonra da Platon'un orta dönemine ya da olgunluk dönemine tarihlendirilen bu kuramın aslında hem gençlik diyaloglarıyla hem de yaşlılık diyaloglarıyla süreklilik içinde olduğunu ileri sürüyorum, böylece bu yaşamöyküsel sınıflandırmalara ilk aşamada itibar edilmemesi gerektiğini savunuyorum.