En allemaal wilden ze Spaanse laarzen. Want die móest je hebben, al gingen ze maar tot maat veertig en liep de helft van de band met pijnlijke voeten. Maar de fakkeldragers van de jaren zestig, de band CCC Inc., waar Ernst Jansz eerst wasbord en later ook toetsen in speelde, kon zich niet aan de modevoorschriften van de tijd onttrekken. Het is maar één van de vele raakpunten van het latere Doe Maar-lid - ja, ook de plotselinge ongevraagde, beklemmende sterrenstatus van die tijd is er één - die hem ertoe brachten om laat in zijn carrière een ambitieus vertaalproject te ondernemen: twaalf van de mooiste liedjes van zijn jeugdheld. Ernst Jansz doet Bob Dylan.