هما سرشار، نویسنده و روزنامه‌نگار و شهروند ایرانی-یهودی، در این برنامه می‌گوید: «وقتی ]پس از انقلاب ۵۷[ در ایران از کار ]به دلیل یهودی‌بودن[ اخراج شدم، خیلی ناراحت بودم. به دوست نزدیکی که خودش نویسنده روشنفکری بود و شور حسینی او را گرفته بود ]جو انقلاب گرفته بود[، گفتم چطور شد که من را اخراج کردند؟ گفت برایت بهتر است از ایران بروی به کشور خودت. گفتم کشور خودم کجاست؟ گفت اسراییل. گفتم من که ۲۵۰۰ سال است به ایران آمده‌ام. این تویی که ۱۴۰۰ سال است به ایران آمدی، تو از ایران برو ... و برخوردهای اینگونه هم با ما می‌شد.

رهبران جمهوری اسلامی به دلیلی ستیزی که با اسراییل داشتند، همواره در تمام این چهل‌وخورده‌ای سال هیچ وقت نتوانستند صهیونیزم، کشور اسراییل و یهودیان را از هم جدا کنند و هر سه آن‌ها را با هم یکی کرده‌اند.»

این بخشی از سخنان هما سرشار، است در گفت‌و‌گو با نیما قاسمی، پژوهشگر فلسفه، در قسمت اول مجموعه

برنامه گفت‌وگو با «دیگری»ها.

به موازات داستان‌های تلخ و شیرینی که در پادکست «دیگری‌نامه» روایت کردیم، در این مجموعه گفت‌وگوها به سراغ «دیگری»ها می‌رویم تا آن‌ها را به سخن گفتن واداریم!

در قسمت اول، «هما سرشار» به عنوان یک ایرانی یهودی سخن گفته است.

لینک کامل برنامه:

https://dialog.tavaana.org/the-others-homa-sarshar/

صفحه اینستاگرام گفت‌وشنود:

http://Instagram.com/dialogue1402

کانال تلگرام گفت‌وشنود:

https://t.me/Dialogue1402