2025’in başı…

Bedenimin beni yarı yolda bıraktığını hissettiğim günler. Hastane koridorlarında bitmeyen yorgunluk. Ama hala takvimde bir tarih parlıyor: Bakü.

Bu bölüm, bir hastane odasından sahne ışıklarına uzanan bir yolculuk.

Anesteziden uyanırken mırıldandığım o şarkıyla, “iyi olacağım” diyerek yola çıkıyorum.

Bazen bir şarkı, “buradasın” der insana, yaşadığını hatırlatır.

İlk defa senfoniyle, yılın son konserinde aynı şarkı yeniden karşıma çıkarken şunu düşünüyorum: Her şehrin bir fon müziği olmalı.

Bu bölümü, zor başlayan ama umutla biten bir yılın ardından paylaşıyorum.

Yeni yıl, kalbinize iyi gelen şarkılarla, kendinizi “bir tane” hissettiğiniz anlarla dolu olsun.

Mutlu yıllar!

Yeni yılda da Gökhan ve şarkılarıyla kalın.