Er  is een breed gedeeld misverstand over zin en betekenis. Het is zelfs zo  breed gedeeld, dat bijna niemand het opmerkt: we spreken van betekenisgeving en zingeving,  terwijl daar volgens de Denker des Vaderlands eigenlijk geen sprake van  is. ‘Ik denk dat we zin en betekenis, twee woorden voor hetzelfde,  primair ontvangen,’ zegt Paul van Tongeren.

Dit  lijkt misschien een subtiel verschil. Maar volgens Van Tongeren heeft  deze zienswijze belangrijke consequenties, juist voor hen die zich  dagelijks met ‘zingeving’ bezighouden, zoals docenten levensbeschouwing,  filosofie of godsdienst.

Want  hoe kun je zin vinden als je die zelf moet geven? En als iedereen toch  maar zijn eigen betekenis geeft, worden alle meningen en overtuigingen  dan niet inwisselbaar? En hoe kunnen de burgers van de toekomst dan  werkelijk naar elkaar leren luisteren en met elkaar in gesprek gaan? De  opgave is om samen het betekenis-gehalte van de werkelijkheid te  erkennen, en op zoek te gaan in de zekerheid dat echte zekerheid niet te  vinden is. Maar wel: een altijd onvoltooid gesprek over betekenis.