Kadın cinayetleri bir “istisna” değil, sistematik bir suç düzeninin parçasıdır. “Erkek şiddeti” münferit değil, organize. Her “iyi hal indirimi”, katili değil devleti ele verir. Bu ülkede adalet; ölenin değil, öldürenin lehine çalışıyor.Bir kadın öldürüldüğünde yalnızca bir hayat değil; bir sistemin ahlakı, hukuku ve insanlığı da toprağa gömülüyor. “Tahrik” diyorlar, “ağladı” diyorlar, “pişmanım” diyorlar. Ama kimse “öldürdü” demiyor.

Mor Çatı, Kadın Cinayetlerini Durduracağız Platformu, EŞİK , Istanbul Sözleşmesi Yaşatır Derneği gibi kadın örgütleri yıllardır bağırıyor: “Bu bir kadın kıyımıdır.”

Ama siz hâlâ sessizsiniz.

Devlet hâlâ suskun.

Toplum hâlâ seyirci.

Adalet, suskunluğu değil; direnişi ödüllendirmeli.

Ve biz artık susmayacağız.