Mantıksız şeyler beni delirtiyor. Sen en mantıksız şeysin. Tiksiniyorum. Mümkün olabilmenden. Aklın yok oluşu. Bende iki duyguyla mevcuttu. Seninle yeniden doğdu. Beklenmedik bir doğumdu. Çocuk piç kalacak diye korktum. Ağzına mamayı verdim. Susturdum.

Hiç mi olmadı? Olmadı. Tekim mi şimdi ben. Farkı neydi eskilerden. Niye ben? Farklı olduğun için değilsin sen. Sen olduğun için sen. Ben öncekilerde olmadığım için ben. O anda sen olunca ben. Benim için oldun sen.

Senin olmuş. Doğmuş. Kovmuş. Soğmuş. Ovmuş. Ne güzel. Senin adına mutluyum. O andaki sene. Benim her andaki kendime. Seni bilmezken. Şimdiki ben. Alışık değil böyle türlü şeylere. Midem bulanıyor. Kavruluyor. O anlattığın şeylere. Olmaz sanardım. Dediğim gibi. Ben kendimken. Gibi değilken. Bilmeyim. Duymayım. Bağlılık. Tekliğine. Ne dersen de. Mantıksızdır. Ama senin oluşun. Kuramı yıktı. Sabaha kadar tartışalım. Seninle tanışalım. Bakışalım.

Şimdi yanında değilim. Tekil bir yürüyüşteyim. Senin olacağın bir yerlerde. Görmek isterim. Öpmek isterim. Bulantımın sebebini. Sana söylemek isterim. Eminim. Yarın söylerim. Sevi severim. Zaten gelirim.