Дар аввали ин сура ҳафт сифати муҳим барои мӯъминон омадааст, ки сабаби растагорӣ ва вориси биҳишти барин шудани онҳо мешавад. Бо тавфиқи Худо ин сифатҳоро бишиносем ва аҳли он шавем