و آن شغال رنگ‌رنگ آمد نهفت

*

بر بناگوش ملامت‌گر بکفت

|

بنگر آخر در من و در رنگ من

*

یک صنم چون من ندارد خود شمن

|

چون گلستان گشته‌ام صد رنگ و خوش

*

مر مرا سجده کن از من سر مکش

|

کر و فر و آب و تاب و رنگ بین

*

فخر دنیا خوان مرا و رکن دین

|

مظهر لطف خدایی گشته‌ام

*

لوح شرح کبریایی گشته‌ام

|

ای شغالان هین مخوانیدم شغال

*

کی شغالی را بود چندین جمال

|

آن شغالان آمدند آنجا بجمع

*

همچو پروانه به گرداگرد شمع

|

پس چه خوانیمت بگو ای جوهری

*

گفت طاوس نر چون مشتری

|

پس بگفتندش که طاوسان جان

*

جلوه‌ها دارند اندر گلستان

|

تو چنان جلوه کنی گفتا که نی

*

بادیه نارفته چون کوبم منی

|

بانگ طاووسان کنی گفتا که لا

*

پس نه‌ای طاووس خواجه بوالعلا

|

خلعت طاووس آید ز آسمان

*

کی رسی از رنگ و دعویها بدان

***

این برنامه‌ای است از رادیو بامداد

تمامی قسمت‌های این مجموعه را می‌توانید در وبسایت رادیو بامداد بشنوید

www.RadioBamdad.com