Madrid, 1892.

Unha anciá desaparece sen deixar rastro.

O seu neto regresa de madrugada á casa e ninguén responde ao outro lado da porta. Horas despois, ás aforas da cidade, unhas lavandeiras descobren un saco abandonado xunto a un lavadoiro. No seu interior agarda un segredo capaz de conmocionar a todo un barrio.

A vítima era coñecida por todos: prestamista, matuteira ocasional e dona dunha pequena fortuna que, segundo os rumores, levaba sempre enriba. Pero nunha cidade onde a miseria convivía coa cobiza, os rumores valen pouco e as aparencias aínda menos.

O que comeza como unha investigación rutineira axiña se converte nun labirinto de contradicións, testemuños que ocultan máis do que contan, sospeitosos improbables e relacións familiares marcadas polo resentimento. Cada nova pista parece achegar a verdade… e, ao mesmo tempo, afastala.

Nas escuras rúas do Madrid de finais do século XIX, entre lavadoiros, tabernas, casas de veciñanza e policías que investigan case ás cegas, emerxe unha historia onde nada resulta tan sinxelo como parece.

Porque ás veces o crime non nace do odio.

Ás veces nace de algo moito máis inquietante.

E cando a verdade comeza a abrirse paso, nin sequera os culpables parecen capaces de soportala.

Unha historia real. Un crime esquecido. E unha pregunta que tardou semanas en atopar resposta: quen matou á avoa Ramona.