Evet, fark etmeye başladığında acı, sahtelik, boşluk, yüzeysellik, dış dünyanın duyarsızlığı ya da kendi içindeki karanlık her şey seni biraz daha yakar.

Bilmek hafiflik değil, bazen bir ağırlıktır.

Ama işte bu korkudan dolayı yaşamayı reddetmek, sırf acımasın diye gözünü kapatmak...

Gerçekten bu bir yaşam mı? Yoksa bir tür bilinçli uyku mu?