Fosil yakıtların yakılmasına bağlı olarak atmosferde artan sera gazları nedeniyle okyanuslarda her yıl yaklaşık 3 buçuk milyar olimpik havuz dolusu suyu buharlaştıracak kadar ekstra ısı birikiyor.

Bu hafta Dünya Meteoroloji Örgütü'nün 2025'te İklimin Durumu Raporu'nu konuşuyoruz.

Türkiye’nin COP31 hazırlık sürecini mercek altına alıyoruz: Aralık ayından bu yana yaşanan gelişmeleri, giderek netleşen eylem gündemini ve yaklaşan müzakerelerden beklentileri kapsamlı bir çerçevede değerlendiriyoruz.

İran’da süren savaşın yalnızca siyasi ve insani değil, aynı zamanda büyük bir çevre felaketine yol açtığına değinirken; petrol ve gaz tesislerinin bombalanmasıyla ortaya çıkan yangınlar, zehirli yağmur ve hava kirliliğinin İran’dan Körfez bölgesine kadar yayılan ciddi bir ekolojik krize dönüştüğü ele alıyoruz.

İngiltere’de Yeşil Parti’nin yükselişi, küresel eşitsizlik tartışmaları ve Türkiye’nin Kanada ile planladığı nükleer enerji iş birliği üzerine ekoloji ve siyaset ekseninde gelişmeleri ele alıyoruz.

İklim krizinin “doğal döngü” olmadığı; insan kaynaklı ısınmanın tarihte eşi görülmemiş hızda ilerlediği ve deodorant gibi efsanelerin fosil yakıt gerçeğini perdelediği vurguluyoruz.

Fırtınalarla çöken doğal yapılar, Türkiye’de tutsak edilen yavru goril Zeytin’in belirsiz akıbeti, hayvanat bahçelerinde “normalleştirilmiş esaret” ve COP31 sürecinde fosil yakıtların geri plana itilip “sıfır atık” gibi başlıkların öne çıkarılması konularına değiniyouz.

KONDA ve İklim Haber’in Türkiye’de iklim değişikliği algısına dair gerçekleştirdiği araştırmanın sonuçlarını ele alırken; bulgular, toplumun büyük çoğunluğunun iklim krizinin varlığını kabul ettiğini, afetlerle bağlantı kurduğunu ve güneş ile rüzgâr enerjisini açık ara tercih ettiğini gösterdiğine dikkat çekiyoruz.

Aslanların yok oluşundan kömür yatırımlarının geri dönüşüne uzanan küresel ekolojik krizi ele alıyor; fosil yakıtların yarattığı yıkım karşısında iklim adaleti ve yaşam savunusunun aciliyetini konuşuyoruz.

Güncellenen Carbon Majors raporu üzerinden küresel emisyonların büyük bölümünden sorumlu fosil yakıt şirketlerini ve özellikle devlet şirketlerinin payını ele alırken; Birleşmiş Milletler verileri ışığında artık “kriz” değil, 'küresel su iflası' olarak tanımlanan geri dönülmez su kaybı sürecinin iklim değişikliğiyle bağlantılarını ve dünya genelindeki çarpıcı örnekleri ele alıyoruz.

Küresel sistemin çözülüşünü; iklim krizi, jeopolitik gerilimler ve aşırı zenginliğin demokrasi üzerindeki etkileri üzerinden ele alıyor, Mark Carney’nin Davos konuşması ışığında 'eski düzenin' neden geri gelmeyeceğini tartışıyoruz.