AFGESTAAN

Aflevering 6 van het derde seizoen van Afgestaan gaat over Ingrid. 

Ingrid is adoptiemoeder van drie binnenlands geadopteerden. Eind jaren 70, begin 80 adopteerden zij, met haar toenmalige echtgenoot, twee zonen en een dochter.

De laatste jaren kijkt Ingrid anders naar de impact van adoptie dan destijds.
Ingrid: ”Wat een kind al ervaart in de buik… als je daar al voelt dat je er eigenlijk niet had mogen zijn en je wordt dan ook nog meteen … in een andere geur gebracht en dat gaat ook nog drie maanden duren. Ja, dat trauma, je kan je dat niet meer wegnemen… hoeveel liefde je ook hebt.”

Midden jaren 70 was er veel aandacht voor de kinderen van Amerikaanse soldaten in Vietnam, waar geen plek voor leek te zijn. Zo meldde ze zich aan voor adoptie, vanuit maatschappelijke betrokkenheid.
 Ingrid: ”Ik heb altijd gedacht ik wil wel vier of zes kinderen of zo. Ja, ja, en mijn man en ik waren dat wel heel snel over eens dat je ook toen in die tijd geen zes kinderen zelf op de wereld moest zetten. Ja dus dat we gedeeltelijk wilden adopteren of pleegkinderen en eigen kinderen dat stond van begin af aan vast eigenlijk.”

Aan binnenlandse adoptie denken ze helemaal niet, totdat er gebeld wordt door de Raad voor de Kinderbescherming, of ze bezwaar hadden tegen een Nederlands kind?
Ingrid: ”Bezwaar tegen Nederlands kind…Nee, we zijn eigenlijk aan kinderen toe, dus ja ja ja, dat kan. Dan is het wel binnen tien dagen bij jullie. Kan dat? Ja, ook dat kan. Over twee dagen bellen we terug. Oké, dus we moesten twee dagen nadenken. Ja, nou, over twee dagen belde ze terug. , Nou, dan komen we bij jullie thuis wat meer vertellen over het kind waar het om gaat… weer één of twee dagen later en toen kregen we het verhaal heel summier.”

Ingrid en haar man  worden hierna, via binnenlandse adoptie, ouders van hun eerste zoon.
Ingrid:” Ja, en ik heb me in t eerste jaar wel gerealiseerd dat als ik ergens met m was, niemand vroeg waar komt die vandaan? Ja, en ik had helemaal niet zo de behoefte om te doen alsof t m'n eigen kind was. ‘t Was gewoon m'n eigen kind… Ik had niet de behoefte om het feit dat ie geadopteerd was te verzwijgen. Maar ik vond t ook best makkelijk dat ‘t niet overal aan de orde was.”

Hierna volgen nog een dochter en een zoon.

Ingrid is heel erg blij met haar gezin, maar de laatste jaren staat de impact die adoptie heeft op de afgestane/ geadopteerden en op de afstandsouders toch steeds meer centraal in haar denken
Ingrid: ”Nou, ik denk nog steeds ik ben zo blij, gelukkig geweest, en nog, met mijn kinderen. Op een bepaalde manier ben ik ook een soort dankbaar dat ik hen heb mogen opvoeden. Maar het voelt ook als ja, ik heb gewoon Een kind weggehaald bij beide ouders die dat eigenlijk verdiend hadden om die die groei en die ontwikkeling mee te maken.”

Deze podcast gaat over een moeder die moeder is door adoptie en over een gezin dat samengesteld werd door adoptie.

Het gaat over geluk en verdriet, over hechting en loyaliteit, over angst en liefde en over hoe adoptie de wereld maakbaar liet lijken terwijl er ook beschadigingen door ontstonden die voortduren tot op de dag van vandaag.

Shownotes:

Adoptie vanuit Vietnam
https://nl.wikipedia.org/wiki/Operatie_Babylift

https://nl.wikipedia.org/wiki/Wereldkinderen

Harlow's Studies on Dependency in Monkeys

https://www.youtube.com/watch?v=OrNBEhzjg8I

Dossier Afgestaan

https://anderetijden.nl/aflevering/996/Dossier-Afgestaan---3-Het-nieuwe-gezin

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo

© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 5 van het derde seizoen van Afgestaan gaat over Richard. 
Richard is de eerste vader die zijn verhaal vertelt. 

Richard groeide op in een arbeidersbuurt in Rotterdam waar grote gezinnen in kleine woninkjes woonden. Het is geen hecht gezin.

Richard:” Dus dat was een straat vol met kinderen omdat die allemaal de straat op gestuurd werden… Dus ik ben ook een straatjochie…”

Als hij stage loopt voor de MTS leert hij een meisje kennen. Ze hebben het leuk, gaan naar concerten van de Kinks en de Stones. Inmiddels woont Richard bij zijn broer en heeft hij geen contact meer met zijn ouders, zij hebben geen interesse in hem.
Dan blijkt dat zijn vriendinnetje zwanger is. Ze is nog jong, Richard wordt verantwoordelijk gehouden en de relatie wordt verbroken onder druk van haar familie. Haar ouders en huisarts komen tot een beslissing.

Richard:”Ik heb vrij snel te horen gekregen dat ze dus de zwangerschap uit zou dragen en het kind af zou staan… ik weet ook nog wel dat er ook aardig op ingepraat is zeg maar door ja wat ik dan denk, De Raad van de Kinderbescherming zeg maar om het kind te ontfutselen.”

Richard gaat werken zodat er salaris binnenkomt en probeert nog huisvesting te regelen “maar een meisje van 15 en een jongen van 19 zijn niet geschikt om samen een kind op te voeden”, zo vindt men. Zijn kind wordt afgestaan en hij zal het pas leren kennen als het zelf volwassen is.

De moeder van zijn kind schrijft hem nog wel een brief waarin ze laat weten dat als zij volwassen is ze het kind nog kan terugvragen. Uiteindelijk gebeurt dat niet terwijl Richard laat weten dat hij daar wel over wil praten. Als Richard hoort dat hij een dochter heeft, vertelt hij dat niet aan zijn ouders, er is geen interesse. Gelukkig kan hij met een goede vriendin en tijdens zijn studie op de kunstacademie wel over de situatie praten.

Richard:”Ik heb met iedereen heb ik daar altijd over gepraat hoor. Ik vertelde het gewoon. Ja, het is voor mij ook één van de zwaarste dingen die ik met me meedraag.”

Als zijn dochter volwassen is en zelf al een gezin heeft ontmoeten ze elkaar voor de eerste keer. Ze hebben direct goed en veel contact.

Richard:”Er is behoefte is om in elkaars nabijheid te zijn. Sommige mensen zeggen verloren tijd inhalen, maar dat is het niet. Het is gewoon… Het is een stukje van jezelf.”

Deze podcast gaat over een vader die geen vader mocht zijn maar dat wel graag gewild had. Over het buitenspel gezet worden door familie en instanties en over het schuldgevoel dat dit zijn hele leven al oproept. Had ik er niet harder voor moeten knokken, moeten mannen niet een actievere rol spelen? Luister naar een vader die hoopt dat met het vertellen van zijn verhaal  er meer vaders volgen, want die horen ook gewoon bij deze geschiedenis.

Shownotes:
Afstandsvaders in de media:
https://www.trouw.nl/voorpagina/van-breukelen-afstandsvaders-bestaan-niet-toen-niet-en-nu-nog-niet~b48f5c41/

Internationaal onderzoek over de rol van de afstandsvader:

Gary Clapton PhD, Honorary Fellow at University of Edinburgh

https://www.researchgate.net/profile/Gary-Clapton-2

Handelseditie: https://www.bol.com/nl/nl/f/birth-fathers-and-their-adoption-experiences/38351650/

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo
© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 4 van het derde seizoen van Afgestaan gaat over Bob.

Bob is geboren in 1947 en direct na zijn geboorte afgestaan. Adopties voor de adoptiewet van 1956 werden vaak geregeld door iemand die bij de bevalling zou gaan zijn, in dit geval de vroedvrouw. Soms kwamen afstandsmoeder en pleegouders ook met elkaar in contact via een advertentie in de krant waarbij de te verwachten baby werd aangeboden voor adoptie. Bij deze adopties kwam het regelmatig voor dat wettelijk niet alles in orde was.

Bob voelt zijn hele leven dat er iets vreemds is aan hun gezin en als hij elf jaar oud is vindt hij het bewijs.

Bob: ”En in een dekenkist... een antiek ding met een hele grote zware deksel… daar zat een heel klein houten vakje voor papieren … ik vond een geboortebewijs.. een andere moeder… een onbekende vader en kopieën van brieven waarin onderhandeld werd over wat mijn pleegouders, moesten betalen voor mij aan mijn moeder.”

Als zijn oudste zoon vragen gaat stellen over  een opa en oma aan zijn vaders kant gaat Bob opzoek naar zijn moeder. Een ambtenaar van zijn geboortegemeente legt het contact en Bob mag langskomen.

Bob: “Ik had met mijn moeder afgesproken, ze was alleen thuis, deed de deur open en het allereerst dat ze tegen me zei was: “Steek me maar dood.””

Bob vermoedt dat zijn moeder een zwaar leven heeft gehad en dat ze vond dat ze Bob iets verschrikkelijks had aangedaan wat gestraft moest worden. Hij heeft hier nooit met zijn moeder over kunnen spreken. Zijn vader heeft hij tot nu toe ook nog niet gevonden.

Bob: “Ik denk hij zal wel overleden zijn… heel diep in me is die enorme wens. Ja, enorme droom … om hem te leren kennen, iets van hem te weten.”

Bob is inmiddels 78 en kijkt terug op een leven dat getekend is door zijn afstand. 

Materieel heeft het hem nooit aan iets ontbroken, maar het kleine jongetje van destijds was dodelijk eenzaam en niet in staat tot het aangaan van echte contacten. 

De volwassen Bob  liep in zijn eentje met zijn honden op de hei en schreeuwde het uit: ”Wie kan mij helpen?” Uiteindelijk kostte het hem zijn huwelijk.

En de oudere Bob is nog steeds aan het werk met zijn verleden. Tijdens een trance kwamen deze vragen naar boven: ”Mama waarom?  en Papa waar ben je?”

Bob:” Dat heeft me zo geraakt, dat zit heel diep in me. Waar ben je? Het ontbreken van de steun in m'n leven.”

Deze podcast gaat over een adoptie die geen adoptie bleek te zijn en over een man die heeft leren omarmen wat hij heeft. 

Nu hij bijna tachtig is kan hij tegen jongere afgestanen en geadopteerden alleen maar zeggen: ‘Stel vragen en zoek zo jong mogelijk hulp als je die nodig hebt. Ga daar echt op af omdat het onbewust anders te lang in je leven een onnodig zware rol gaat spelen. En geniet van het leven nu!”

Shownotes:
Korte omschrijving van juridische kader voor invoering van adoptiewet van 1956.

https://cbaa.nl/wp-content/uploads/2025/06/Postma-bronstudie-Juridisch-kader-CBAA-2025.pdf

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo
© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 3 van het derde seizoen van Afgestaan gaat over Mark. 

Mark: “Mijn vader was getrouwd, zat in een ander huwelijk. Ze had een affaire.”

Als jongetje noemde Mark zijn biologische moeder ‘een wandelende baarmoeder’. Alleen door zo hard te zijn  kon hij met het afgestaan zijn omgaan. Hij was loyaal naar zijn adoptieouders en sportte obsessief om maar niet te hoeven denken en te voelen.

Mark: ”Ik was ook gewoon echt boos ja…Wie staat nou z'n eigen kind af?”

 Mark: “Die tijd in Beth Palet… dan ga je van hand tot hand en niemand die echt met jou verbindt.”

Mark: ”Mijn adoptiemoeder was overleden. Mijn adoptievader ging voor het eerst weer alleen op vakantie en daarna werd het stil. … En dat dat greep mij zo aan.”

Mark: “Door het werk met de adoptiecoach leerde ik dat mijn diepste wens was om in verbinding met mijn geboortemoeder te komen en haar te kunnen ontmoeten.”

Mark: ”Het lukt mij niet altijd om goed in contact te blijven hè… Ik wil heel graag in contact treden, maar het lukt me niet altijd om de juiste actie daaraan te verbinden.”

Mark: “Dat afgestaan zijn zit nou eenmaal in ons lichaam… toentertijd hadden we geen woorden, we vooral heel veel gevoel en dat gevoel is opgeslagen in ons lichaam.”

Mark:” Wat zou ik willen zeggen tegen andere afgestane…  Het is niet jouw schuld hé? Wijs vooral jezelf niet af.”

Mark: “Ik ervaar dat voor mezelf ook eigenlijk… als je d'r ook met liefde naar kan kijken, dat je zelf ook veel lichter in het leven staat.”

Deze podcast gaat over jongetje dat nergens heen kon met zijn gevoel, heel erg lang boos bleef en over hoe welkom zijn bij je geboortefamilie helend kan zijn waardoor er plaats komt om aan het werk te gaan met al die boosheid. Het jongetje van toen is nu in staat om met liefde naar zichzelf en naar zijn afstandsouders te kijken en dat maakt dat hij lichter door het leven gaat.

Shownotes:

Beth Palet
https://fiom.nl/zoeken-familie/beth-palet

Gevolgen van afstand en adoptie
https://www.kennisdomein.nl/maatschappelijk/problemen-die-kunnen-ontstaan-bij-geadopteerde-kinderen/

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo

© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 2 van het derde seizoen van Afgestaan gaat over Hannie. 

Hannie is begin twintig als ze zwanger wordt van haar zoon. Alhoewel ze verliefd is op zijn vader kunnen ze niet trouwen en komt Hannie terecht in Ons Tehuis in Utrecht, een opvangtehuis voor ongehuwde zwangere meisjes en hun kind. 
Het is 1967, kort na de geboorte van haar eigen kind hoort Hannie daar de kanonschoten vanwege de geboorte van koning Willem Alexander.

Naar aanleiding van de presentatie, deze maand, van het rapport commissie De Winter naar de geschiedenis van Binnenlandse afstand en adoptie tussen 1956 en 1984, vindt Afgestaan het belangrijk in diezelfde maand de ooggetuige en ervaringsdeskundige Hannie haar verhaal te laten doen.

Hannie getuigt over hoe het er destijds aan toe ging  in dit tehuis en over hoe onveilig sommige opvanggezinnen binnen het systeem voor deze vrouwen waren. Hannie werd er verkracht door de man des huizes en, hoewel ze haar eerste kind heeft kunnen behouden, kon ze niet anders dan het kind dat hieruit ontstond af te staan.

Hannie:” "Tijdens de bevallingen hoorde ik meisjes roepen: 'Ik wil mijn kind, ik wil mijn kind!' Maar ze kregen hun baby niet."

Hannie: "Wat ze wilden? Moederschap ontnemen, dat wilden ze."

Hannie: "Er was geen liefde in dat tehuis. En als je liefde wilde geven, dan merkte je aan de houding van de verzorgsters dat dat niet mocht."

Hannie: "In het tehuis hadden ze verschillende kamers voor baby's. Die witte kamer was de afstandskamer.”

Hannie:" Het ergste was dat je met niemand over kon spreken wat je had meegemaakt. Met niemand. Je gevoel ontplofte bijna van binnen."

Hannie: "Ik vroeg natuurlijk ook aandacht. Ik wilde graag ook liefde die ik niet kreeg. Je wilde ergens bij horen, je kon je verhaal niet doen, want je was slecht."

Hannie “Hij heeft ik weet niet hoeveel vrouwen zwanger gemaakt…. De huisarts zei: Je moet daar weg."

Hannie: "Als je afstand gedaan hebt, dan is je moederschap je ontnomen. En als je hier nog over zwijgt, dan ga je dat meenemen in je graf. “Ik ben nu 82. Er is geen tijd meer om te zwijgen. Ik kan nu nog zeggen wat er gebeurd is, ik kan nu nog benoemen."

Deze podcast gaat over een ongelofelijk krachtige vrouw die voor haar kinderen vocht. Een vrouw waarbij het systeem gruwelijk faalde en die desondanks ook nog kan zeggen: ”Ik heb er ook goede mensen ontmoet.”

Hannie is nu 82 en wil getuigen omdat het geheim wat ze haar hele leven met zich mee heeft gedragen nu verteld mag worden, zij wil er vrij van zijn. Ze moet haar stem nu laten horen want er moet erkenning komen aldus Hannie. Mensen moeten weten wat er zich zo kort geleden heeft afgespeeld in Nederland.

Deze podcast is opgedragen aan alle getroffenen van binnenlandse afstand en adoptie.

Shownotes:

Ons Tehuis, Utrecht
https://fiom.nl/zoeken-familie/ons-tehuis-vrouwenhuis

https://www.verwey-jonker.nl/wp-content/uploads/2022/11/219311_Verslag-Archiefonderzoek-Ons-Tehuis.pdf

Toevluchtsoord, Groningen
https://fiom.nl/zoeken-familie/toevluchtsoord

https://www.youtube.com/watch?v=2n4oORrK2LQ

Open het dorp, Mies Bouwman
https://nl.wikipedia.org/wiki/Open_het_Dorp

Dossier Afgestaan, NTR 2024
https://npo.nl/start/serie/dossier-afgestaan-afstandsmoeders-en-kinderen

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo

© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 1 van het derde seizoen van Afgestaan gaat over Anne-Marie. 

Anne- Marie: ”Vanaf mijn zesde was mijn onbezorgde jeugd voorbij. Er werd gedaan of ik een biologisch kind was en er werd niet meer overgepraat.”

Anne-Marie wordt, zo’n twee maanden nadat hun eigen zoontje direct na de geboorte is gestorven, geplaatst bij haar adoptieouders. Ze is dan tien dagen oud. De kleine Anne-Marie voelt, ondanks het feit dat haar ouders heel liefdevol zijn, de zwaarte in het gezin.

Als Anne-Marie volwassen is gaat ze op zoek naar haar biologische moeder. Uit de gegevens blijkt dat Anne- Maries biologische ouders uiteindelijk samen verder zijn gegaan en een gezin gesticht hebben.

Anne-Marie: ”Vlak voor de eerste ontmoeting met mijn biologische moeder kreeg ik van het Fiom te horen dat zij gehuwd was met mijn biologische vader en dat ik een volle zus en een volle broer heb.”

Er is een aantal jaar 1x per jaar contact tussen Anne-Marie en haar moeder. Maar al die tijd wil haar vader haar niet zien en mag zij geen contact opnemen met haar broer en zus. De uurtjes met haar moeder zijn zo waardevol dat Anne- Marie aan deze eisen voldoet. 

Anne-Marie: “Ik heb ook tegen mijn biologische moeder gezegd, ik ben nooit boos geweest, maar dat jij mij nu nog verzwijgt, daar vind ik wel wat van…”

Moeder verbreekt het contact na een aantal jaar omdat Anne-Marie toch contact opneemt met haar broer. Dan is er alleen nog informatie uit de dossiers die ze met heel veel moeite kan achterhalen. Dossiers waarin te lezen is waarom het zo moeilijk is om gegevens te vinden.

Anne-Marie: “Vanuit mijn moeder werd de vraag gesteld of ik gewist kon worden van haar persoonskaart, dan kon ze met een schone lei weer verder.”

Door haar eigen geschiedenis weet Anne- Marie dat er geen goede nazorg is geregeld voor mensen met een afstands- en adoptiegeschiedenis. Ze wordt belangenbehartiger en gaat het gesprek aan in Den Haag. Ze verschijnt in de media, ze weigert nog langer een geheim te zijn.

Anne Marie:” Ik heb mezelf bevrijd van het geheim waar ik al die jaren onderdeel van uit heb gemaakt. Ik wil voortaan gaan genieten van mijn leven.”

Deze podcast gaat over een hoog sensitief meisje dat lijdt onder de constructie waarin ze leeft. Over een vrouw die, ondanks de migraine die het onderdrukken en het oprakelen van haar eigen geschiedenis veroorzaakt, geen genoegen neemt met de flarden informatie die ze krijgt. En over een oma die eindelijk geen geheim meer is en voor het eerst in haar leven durft te zeggen dat er mensen op haar lijken.

Shownotes:
https://www.facebook.com/deverzwegengeneratie/

https://www.facebook.com/adoptienazorg

Avondgasten, L1 2017
https://www.l1.nl/nieuws/2507407/avondgasten-ze-weten-nog-steeds-niet-dat-ik-besta

Dossier Afgestaan, NTR 2024
https://anderetijden.nl/programma/1/Andere-Tijden/aflevering/995/Dossier-Afgestaan---2-Valse-start

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo

© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 11 van het tweede seizoen van Afgestaan gaat over Hans. 

Hans: "Ze keek me aan en zei: 'Je bent mijn kind niet. Ik heb maar één kind, en dat ben jij niet.'"

Als Hans geboren wordt is zijn moeder 19 en ongehuwd. Hans was niet bepaald welkom in  het gezin van zijn moeder. Zijn grootmoeder duwde haar dochter van de trap in de hoop dat het probleem zich op die manier oploste en de laatste maanden van de zwangerschap werd haar buik afgebonden zodat ze gewoon door kon werken en haar zwangerschap niet zichtbaar was.

Dit heeft natuurlijk impact op de moeder van Hans. De eerste keren dat Hans via de Kinderbescherming contact zoekt, wijst ze hem af. Na de derde keer is er contact en mag Hans zelfs komen logeren.

Hans: "Je ziet wel eens in films dat ineens iedereen verdwijnt… en daar stond ze. Aan het einde van de tunnel. Na 26 jaar. Waarom niet eerder?"

Helaas houdt het geen stand en wordt het contact weer verbroken.

Hans: "Een dikke envelop met alleen mijn naam erop… en daarin alle foto’s die ik haar ooit had gegeven. Geen kaartje, geen uitleg. Alleen stilte."

Hans zoekt verder naar zijn vader en krijgt daarbij hulp van een ouder familielid die de stamboom van zijn familie heeft gemaakt.

"Hij keek me aan en zei: 'Je bent een echte Narinx, ik zie het zo.' En ineens hoorde ik ergens bij."

Deze podcast gaat over rebellie die noodzakelijk is om je bestaansrecht te rechtvaardigen. Over een leven lang op zoek zijn naar jezelf en naar jouw geschiedenis. Over afwijzing en ontkenning van een bloedband. Over mensen die je helpen, over diepe verbinding met mensen die het prille begin van je leven met je gedeeld hebben. En over daardoor groeien en rust vinden. Over hoe afstand en adoptie elke dag impact heeft op je leven, levenslang, en je ondanks dat toch altijd weer opstaat.

Hans: "Ik ben trots dat ik mezelf niet ben kwijtgeraakt. Ondanks alles ben ik blijven staan – en heb leren hechten."

Shownotes:
Vroedvrouwenschool Heerlen.
https://fiom.nl/zoeken-familie/vroedvrouwenschool-heerlen

Dossier Afgestaan: afl. 2 Valse Start
https://anderetijden.nl/programma/1/Andere-Tijden/aflevering/995/Dossier-Afgestaan---2-Valse-start

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo

© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 10 van het tweede seizoen van Afgestaan gaat over Francien en haar moeder Riet. 

Francien:"Mijn moeder is ongewenst zwanger geraakt…had aangegeven dat ze afstand van mij wilde doen… daar heeft ze ook voor getekend. Maar toen stortte ze min of meer in."

Francien wordt in 1958 geboren als haar moeder Riet 36  jaar en ongehuwd is. Riet raakt in paniek en besluit afstand te doen van haar kind. Als Francien geboren wordt gaat ze direct naar neutraal terrein, naar Het Janna Kindertehuis in Amsterdam. Daar woont ze ongeveer een jaar en dan lukt het haar moeder om Francien terug te krijgen. Francien komt dit pas te weten als ze 66 jaar oud is en hun dossiers leest in het Stads Archief van Amsterdam.

Francien leest voor uit hun dossier: "Mejuffrouw Van de Drift tekende na enige tijd inderdaad een afstandsverklaring, maar raakte ogenblikkelijk daarna in paniek en verzocht om langer bedenktijd te mogen hebben."

De paniek van Riet wordt serieus genomen en zij krijgt hulp van een zeer bekende psychiater.

Francien leest voor uit hun dossier:” Mejuffrouw Van de Drift kan geen besluit nemen. Zij is zeer van streek en uit haar doen. Onder deze omstandigheden meenden wij de vrouw niet voldoende te kunnen helpen bij haar moeilijkheden. En wij verzochten dokter H.F. Heijmans, rooms katholiek psychiater. Mejuffrouw Van de Drift te willen adviseren."

Deze prof. dr. Heijmans schreef samen met zijn collega prof. dr. Trimbos het boek ‘De niet gehuwde moeder en haar kind’, 1964,  waarin zij de ongehuwde moeder als een sociaal pathologisch verschijnsel neerzetten. Andere sociaal pathologische verschijnselen waren bijvoorbeeld prostitutie of alcoholisme.

Deze psychiaters zijn medeverantwoordelijk voor het idee dat je de niet gehuwde moeder maar beter van haar kind kon scheiden. Op die manier behield de moeder haar kans op een huwelijk met daar binnen wettelijke kinderen en het kind kon worden opgevoed bij gehuwde adoptieouders waarbij het een vader en een moeder kreeg.  

Vanaf eind jaren vijftig tot begin jaren tachtig van de vorige eeuw was dit gedachtegoed in Nederland de theoretische onderbouwing van de praktijk van afstand en adoptie.

Omdat Riet financiële steun krijgt van haar twee werkgevers en haar jongere zus bij haar komt inwonen om haar te helpen met de opvoeding van Francien, lukt het om haar dochtertje na ongeveer een jaar terug te krijgen. Een uitzonderlijke situatie voor een ongehuwde moeder in die tijd.

Francien: Uit het dossier:”…zodat mejuffrouw Van de Drift binnenkort haar dochtertje Francina bij zich thuis zal nemen. Zij bezoekt haar kind veel. En is erg op het meisje gesteld….” Het emotioneert me … dat zij zo haar best heeft gedaan om mij bij zich te houden en dat ze dat een ja dat een ander ook bevestigt…Ze houdt van haar dochtertje en ik merk dat ik dat belangrijk vind. Ja, dat dat me raakt.”

Deze podcast gaat over hoe het een dubbeltje op zijn kant was of je in de tweede helft van de vorige eeuw je kind wel of niet kon houden als ongehuwde moeder. En over het feit dat als je de, geldelijke, steun van twee invloedrijke families had de kans om het te behouden een stuk groter was.

Maar ook over een dochter die haar moeder past leert kennen als zijzelf al bijna met pensioen gaat en over die moeder, die haar hele leven gebukt ging onder de druk van een groot geheim.

Shownotes:
Heijmans en C. J. B. J. Trimbos, De niet gehuwde moeder en haar kind, Hilversum 1964

Heijmans, 1964:"Het buiten huwelijksverband zwanger worden en bevallen van een kind was en is in onze samenleving een hoogst ernstige aangelegenheid... de niet-gehuwde moeder handelt niet volgens de normen die de maatschappij stelt, zij wordt zwanger buiten de huwelijksverhouding om en ondermijnt zo de algemeen geaccepteerde gezinsstructuur."

https://nl.wikipedia.org/wiki/Kees_Trimbos

https://anderetijden.nl/aflevering/451/afstandsmoeders

Janna Kindertehuis, Amsterdam

https://fiom.nl/zoeken-familie/janna-kinderhuis
https://www.vriendenvanwatergraafsmeer.nl/de-geschiedenis-van-het-janna-kinderhuis/
https://archief.amsterdam/inventarissen/details/30618

Stads Archief Amsterdam

https://www.amsterdam.nl/stadsarchief

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo
© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Afgestaan Seizoen 2 Aflevering 9: Anja

Anja: Als ik het goed begrijp hebben ze me gekocht via een huisarts en een maatschappelijk werkster. Vermeende kinderhandel, zegt de Kinderbescherming.

Anja: Twee jaar geleden kreeg ik mijn adoptiedossier. Ik denk, ik besta, ik besta echt… voor mij voelde dat als mijn geboorte.

Anja’s moeder wilde niet in een moeder- of ziekenhuis bevallen én ze wilde een liefdevol gezin voor haar dochtertje. Dus besloot ze het zelf te regelen met de hulp van een huisarts en een maatschappelijk werkster. Dat was illegaal. Ondanks alle goede bedoelingen eindigde baby Anja na negen maanden, in het vierde gezin, bij een door de Raad van de Kinderbescherming goedgekeurd adoptiepaar waar ze materieel uitstekend verzorgd werd maar waar de liefde zeer voorwaardelijk was.

Anja: Toen ik 9 maanden was en naar mijn adoptieouders ging, ging ik terug naar mijn babytijd. Ik kon alleen maar liggen en ik kon alleen maar op een doekje sabbelen en met grote ogen liggen kijken. Dat staat als schril contrast op het kindje wat ik was bij de familie waar ik een maand in pleegzorg was. Een vrolijk, levendig, snel kind.

Deze podcast gaat over een baby’tje waar geen plaats voor was en dat uiteindelijk terecht komt in een gezin met een enorme ingewikkelde gezinsstructuur. Over een loyaliteit van een geadopteerde  die zo groot is waardoor je als gescheiden moeder van vier kinderen weer samen met je adoptieouders in een huis gaat wonen. Zo ben je buiten de deur een geslaagde carrièrevrouw maar thuis cijfer je je helemaal weg en beheerst je moeder je totale leven.

Anja: Ik kleedde me zoals mijn moeder dat graag wilde… ja, op mijn veertigste… Ik werd altijd gemanipuleerd. En ja, ik vond ‘t niet altijd leuk, maar deed het maar want ze waren ook heel lief.

En deze aflevering gaat over hoe, als je uiteindelijk je eigen pad volgt, mensen je toch nog kunnen verrassen.

Anja: Mijn moeder was compleet dement dus dat was heftig. In de coronatijd is één ding nog door haar gezegd: ‘t Is jammer zoals t allemaal gelopen is!  Dat is het mooiste wat ik ooit gehoord heb.


Shownotes:
Illegale opneming
https://www.openrecht.nl/commentaar/38fe6b83-48a0-42ed-beca-8e2eeef173bb/


Betekenis van onvruchtbaarheid bij adoptieouders en gevolgen hiervan voor verbinding van adoptieouders en – kind.
https://www.opgroeien.be/sites/default/files/tool-documents/de-betekenis-van-onvruchtbaarheid-in-het-kader-van-adoptie.pdf

Afstand en adoptie kunnen veel impact hebben op een mensenleven en dan zijn er misschien periodes zijn dat je een luisterend oor nodig hebt.

https://www.113.nl/
Stichting 113 Zelfmoordpreventie:
telefoonnummers 113 (niet gratis), 0800-0113 (gratis). Online: 113.nl
Openingstijden: 24 uur, 7 dagen per week

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo

© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp

Aflevering 8 van het tweede seizoen van Afgestaan gaat over Maarten.

Maarten:” Ik merk dat ik dat ingewikkeld vind. Ik wil haar leven niet grieven, haar leven niet overhoop gooien. Dus ik zet me dan maar op de tweede plek.”

Maartens moeder stond hem onder dwang van haar familie af en kan hem alleen in het geheim ontmoeten omdat haar man niet weet van zijn bestaan. Maarten moet dit accepteren of hij verliest haar voor de tweede keer.

Maarten: ” Mijn moeder is naar Nederland gestuurd met een platte buik, heeft mij in Nederland gekregen en is daarna teruggegaan naar België. Alsof ze op een stage is geweest of een buitenlandse reis, waardoor nooit iemand in haar omgeving wist dat ze dat ze een kindje had gekregen.”

Door een familieopstelling ontdekt hij dat hij absoluut niet kan kijken naar zijn eigen verleden, naar de kleine Maarten die hij ooit was.

Maarten: “Ik voelde een irritatie, maar echt walging! En toen realiseer ik me: ”Oké, dit is dus de manier waarop ik m naar m'n eigen jeugd, naar m'n eigen kind zijn kijk. Een soort van daar wil ik niet mee geconfronteerd worden. Afblijven! Heel ver wegstoppen!””

Hij is nu tien jaar verder en voelt hij iets van mededogen voor het kleine jongetje dat is afgestaan. Het jongetje dat gezien wil worden, ook en juist door zijn biologische familie.

Maarten: “Eigenlijk hoop ik dat mijn biologische moeder en mijn broers en zussen dat ze even rustig kunnen luisteren naar dit verhaal en in alle rust kunnen horen waar mijn verlangen ligt. Dat ik het voor hun rust echt wel zou willen wegstoppen, maar dat ik het niet kan, dat ik gewoon echt uitkijk naar ze. Alsjeblieft, zie mij, maak kennis met mijn kinderen en help mij in de zoektocht naar mijn vader.”

Deze podcast gaat over een jonge vrouw die gedwongen door sociale druk, de grens over moet om te bevallen in een vreemd land, bij vreemde mensen. Over het jongetje dat direct na die bevalling bij haar weggehaald wordt en zijn jeugd, door toeval, toch gedeeltelijk doorbrengt in haar land.

En over de man die dat jongetje niet kan aankijken, die de confrontatie met het verdriet waar dat jongetje voor staat pas na heel veel en hard werk begint te accepteren. De man die, nu hij het verhaal van zijn moeder kent, beter leert leven met zijn eigen verhaal. Deze podcast gaat over daar gaan staan waar je hoort en op die manier zelfvertrouwen opbouwen en grenzen leren aangeven. Waardoor de man eindelijk kan zeggen: ”Maarten is niet weggedaan, het was gewoon niet mogelijk destijds op het katholieke Vlaamse platteland.”


Shownotes:
Afstand en adoptie in de buurlanden
https://fiom.nl/ongewenst-zwanger/afstand-ter-adoptie/afstand-ter-adoptie-vondelingen-vier-buurlanden

Afstand en adoptie in Vlaams België
https://fiom.nl/sites/fiom-nl/files/media/files/beleid-rondom-afstand-ter-adoptie-in-vlaams-belgie_0.pdf

Verhalen van Belgische schaduwmoeders (afstandsmoeders)
https://www.bol.com/nl/nl/p/schaduwmoeder/1001004011156525/

Familieopstellingen
Een familieopstelling is een manier om de onbewuste patronen in de familie van herkomst te onderzoeken. Je kijkt , onder begeleiding van een psycholoog of therapeut, naar personen en gebeurtenissen binnen jouw familiesysteem die met elkaar verbonden zijn. Als je je openstelt en onbevangen bent kan dit zaken duidelijk maken uit het verleden, het heden en de toekomst.

https://www.psyned.nl/familieopstelling/

https://hellingerinstituut.nl/wat-is-een-familieopstelling/

Stichting Verleden in Zicht voor Nederlandse afstandskinderen en binnenlands geadopteerden.

https://verledeninzicht.nl/

Email: [email protected]

Interviews: Georgia Gradenwitz- Kemp en Carine Dorgelo

Audionabewerking: Konstantin Johannes van The Sound Republic

Eindredactie en montage: Carine Dorgelo
© 2023- 2025 Carine Dorgelo& Georgia Gradenwitz- Kemp