#şiir #ahmeterhan #güneşinaltındamutlulukvar

Bir işçinin, elinde ekmekle evine döndüğü

o yerdir mutluluk

Akşamüstü, çocukları cıvıldayıp dururken

Derin bir iç çekiş, tatlı bir yorgunluk

Ve yüzüne yayılan gülümseme birden…

Mutluluk, kelebek olup uçmasıdır ipek böceğinin

Irmağın denize kavuşturmasının bir adı olmalı

Mutluluk, beşikte uyuyan ilk çocuğuna bakmasıdır

bir annenin

Duyarak memelerine dolan sütün çılgınlığını.

Mutluluk, bir acının bilincine varıp da onu dönüştürmektir

Yaşamın sonsuzluğunda karar kılan bir umuda

Sevgilinin boynuna dokunduğunda duyulan ürpertidir

Öpülen ilk dudak, içilen ilk sigaradır belki

Denizden yükselen kokudur sabah karanlığında

Kabullenmektir yani yaşamı, acısı ve sevinciyle

aynı boyutta

Yalnızca yaşamaktır belki de kimbilir…

Ne yerdedir, ne göktedir o – değil mi Abidin?

Mutluluğun resmini yaptın mı bilmem

Ama ben onun şiirini yazmak isterim…

AHMET ERHAN

Yorum: Enes Kolan

Müzik: Gemini

Foto: Unsplash - Liz Sanchez-Vegas

Ürünlerin tüm hakları eser sahiplerine ait olup, hobi amaçlı üretilmiştir.