Bu bölüm biraz acayip oldu. Her hafta sürekli sorularla boğulan Mustafagiller biraz nefes almak istediler. Bu sefer işler rahat, ana hatları belli ama salınmış. Ödünç verilmiş bir kitapta bulunan ufak not, sıcak sarıl, alabildikleri her nefes onlar için mutluluk kaynağı oluyor. "Boş yapmak" adı altında mutluluk rolünü oynayan Mustigillerin acaba bu rol üstlerine oturdu mu? Görelim.