Πολλές φορές κρίσεις σαν και αυτή των Ιμίων μπορεί να έχουν και κάποια θετικά αποτελέσματα. Μετά τα Ίμια ακολούθησαν αποφάσεις στα Ευρωπαϊκά όργανα που φρέναραν την Τουρκία στην ευρωπαϊκή της πορεία και έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στα ελληνοτουρκικά και στη συνέχεια στην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ. Με απλά λόγια τα ελληνοτουρκικά ανέβηκαν αρκετές θέσεις στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία έβαλε τα ελληνοτουρκικά σε ένα πλαίσιο διεθνοποίησης.  Ο καθηγητής διεθνούς πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Δημήτρης Τριανταφύλλου εξηγεί στο CNN Greece πως η κρίση των Ιμίων επηρέασε τα ελληνοτουρκικά και τα αποτελέσματά της τα βλέπουμε μέχρι σήμερα.

«Η κρίση των Ιμίων έδωσε ένα μάθημα στις δύο χώρες ότι θα πρέπει να είναι περισσότερο προσεκτικές σε ανάλογες καταστάσεις γιατί από ένα σημείο και μετά η κατάσταση μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνη», λέει στο CNN Greece η κυρία Μπαρσίν Γινάντς, δημοσιογράφος και αναλύτρια διπλωματικών θεμάτων στα τουρκικά μέσα Τ24 και Turkey in depth. Η κυρία Γινάντς λέει ότι αυτή τη στιγμή τα ελληνοτουρκικά είναι πολύ χαμηλά στην ατζέντα της Τουρκίας καθώς η χώρα αντιμετωπίζει μια σειρά από προκλήσεις στα σύνορά της όπως στη Συρία, στο Ιράκ και στο Ιράν. Τονίζει τέλος ότι όπως εξελίσσεται στην παρούσα φάση η κατάσταση στον κόσμο και με την αβεβαιότητα που επικρατεί, ανοίγεται για τις δύο χώρες μια ευκαιρία για να κρατήσουν χαμηλά τις εντάσεις και θα συνεργαστούν για να αντιμετωπίσουν πολύ μεγαλύτερες περιφερειακές κρίσεις.

«Με την κρίση των  Ιμίων η Τουρκία εγκαινίασε μια εκστρατεία υβριδικού πολέμου εναντίον της Ελλάδας με σκοπό να μετατρέψει το Αιγαίο σε ένα χώρο ασαφούς κυριαρχίας» λέει στο CNN Greece ο κ. Κωνσταντίνος Γρίβας, καθηγητής γεωπολιτικής και σύγχρονων στρατιωτικών τεχνολογιών στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Στο ερώτημα αν θα μπορούσε να υπάρξει ένα ανάλογο επεισόδιο σήμερα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ο κύριος Γρίβας τονίζει ότι το βασικό χαρακτηριστικό σε μια τέτοια περίπτωση είναι ότι θα συμβεί μέσα σε ένα διαφορετικό περιβάλλον. Παλαιότερα θεωρούσαμε δεδομένη μια αμερικανική παρέμβαση σε μια τέτοια περίπτωση για να σταματήσει η εξέλιξη της σύγκρουσης. Σήμερα όπως είναι τα πράγματα στον κόσμο κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα συμβεί, καταλήγει ο κ. Γρίβας.

«Το 1996 η Τουρκία εφηύρε όλο αυτό το θεώρημα περί γκρίζων ζωνών κυριαρχίας στο Αιγαίο υποστηρίζοντας ότι πρώτα θα πρέπει να διερευνηθούν σε ποιον ανήκουν από πλευράς Διεθνούς Δικαίου τα νησιά, πριν πάμε σε οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Κανένα σοβαρό κράτος δεν θα πάει να συζητήσει ποτέ σε ποιον ανήκουν τα νησιά του. Οπότε εκεί βραχυκυκλώνει και η συζήτηση για το Διεθνές Δικαστήριο και στην ουσία παγώνει». Ο κ. Άγγελος Συρίγος καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και εξωτερικής πολιτικής, βουλευτής της ΝΔ και πρώην υπουργός εξηγεί το σκεπτικό της Τουρκίας πίσω από την κρίση των Ιμίων του 1996.

Ο Γιώργος Τζωρτζίνης είναι ένας νέος αγρότης από τη Μεσσηνία. Επιδοτήθηκε για να αυξήσει τον κλήρο του και να πάρει μηχανήματα και είναι από τους ανθρώπους της νέας γενιάς που έχουν νέες ιδέες για την παραγωγή και την εκμετάλλευση του ελληνικού ελαιώνα. Παράγει βιολογικό ελαιόλαδο και όπως λέει, επενδύει στην ποιότητα. Θεωρεί ότι οι αγρότες πρέπει να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν συνεταιρισμούς για να μπορέσουν να χτυπήσουν τον ανταγωνισμό και πιστεύει ότι θα πρέπει και οι καταναλωτές να εκπαιδευτούν στο τι σημαίνει ποιοτικό ελαιόλαδο.

«Οι Έλληνες ελαιοπαραγωγοί θα πρέπει να επενδύσουν περισσότερο στην ποιότητα. Όσοι το έχουν κάνει έχουν καταφέρει να επιτύχουν καλύτερα οικονομικά αποτελέσματα για τους ίδιους και για όσους εμπορεύονται τα προϊόντα τους» λέει στο CNN Greece o κ. Νίκος Μπουνάκης, Γεωπόνος, σύμβουλος ελαιοπαραγωγών και ελαιοκομικών επιχειρήσεων στην Κρήτη. Ο κ. Μπουνάκης τονίζει ότι ως χώρα δεν έχουμε καταφέρει να εισπράξουμε την υπεραξία που έχει το ελληνικό ελαιόλαδο δημιουργώντας ένα ισχυρό brand στην αγορά. Αυτό έχει συνέπεια περίπου το 70 % του παραγόμενου ελαιόλαδου να πωλείται ακόμα σε μορφή χύμα στους ανταγωνιστές μας, οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να το τυποποιούν και να το μεταπωλούν σε πολλαπλάσια τιμή.

«Η δημιουργία του brand του ελληνικού ελαιόλαδου στο εξωτερικό ξεκίνησε πριν περίπου μια δεκαετία από μερικούς νέους αγρότες και τυποποιητές» λέει στο CNN Greece η κυρία Χριστίνα Στριμπάκου, ελαιοπαραγωγός και τυποποιήτρια με έδρα τους Γαργαλιάνους Μεσσηνίας. «Οπότε ας μην είμαστε πολύ αυστηροί με τους παραγωγούς. Είμαστε ακόμη στην αρχή». Η κυρία Στριμπάκου τονίζει μεταξύ άλλων ότι ο ελληνικός ελαιώνας μπορεί να χαρακτηρίζεται από ανομοιογένεια και παλαιότητα, αλλά αυτά τα στοιχεία του τον καθιστούν μοναδικό στον κόσμο. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από το ελαιόλαδο οι Έλληνες παραγωγοί θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν αυτή τη μοναδικότητα και να συνδέσουμε ως χώρα και ως παραγωγοί αυτό το μοναδικό προϊόν με την ιστορία, την παράδοση και τον πολιτισμό της χώρας. Θα μπορούσαν να γίνουν γευσιγνωσίες, και αγροτουρισμός με έμφαση στην ελιά και στο ελαιόλαδο δημιουργώντας προϋποθέσεις για έξτρα εισόδημα στους παραγωγούς και στη περιφέρεια όπου υπάρχουν ελαιώνες. 

«Τα εργατικά χέρια  για τους ελαιοπαραγωγούς της Μεσσηνίας είναι ένα πρόβλημα το οποίο έχει αρχίσει να φαίνεται προ πενταετίας. Πολλοί από τους εργάτες οι οποίοι έρχονται στην περιοχή είναι είτε χωρίς χαρτιά είτε με μία βίζα τουριστική που σημαίνει ότι δεν μπορείς να τους προσλάβεις νόμιμα» λέει ο κ. Καραμπότσος ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου, τυποποιητής, διαχειριστής της Αγροτικής Σύμπραξης Μεσσηνίας.

Ο κ. Καραμπότσος είναι ένας από τους λίγους νέους αγρότες της περιοχής που αποφάσισε να μείνει στον τόπο του και να ασχοληθεί με την οικογενειακή επιχείρηση. Ωστόσο όπως λέει οι περισσότεροι νέοι σπουδάζουν και φεύγουν με αποτέλεσμα και ο πληθυσμός να φθίνει αλλά και να μην υπάρχει κόσμος να δουλέψει στον αγροτικό τομέα.   

«Το ελληνικό ελαιόλαδο είναι άριστης ποιότητας και με μοναδικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Αυτό το καθιστά ένα premium προϊόν περιζήτητο. Ωστόσο μας λείπει η οργάνωση και το σχέδιο ώστε να δημιουργήσουμε ένα brand διεθνώς και να εκμεταλλευτούμε την παραγωγή μας στο έπακρο» λέει στο CNN Greece ο κ. Αντώνης Μπαρτζελιώτης, ελαιοπαραγωγός, ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου στην Κυπαρισσία. 

Ο κ. Μπαρτζελιώτης τονίζει ότι το συσκευασμένο – τυποποιημένο ελαιόλαδο είναι αυτό που θα πρέπει να προτιμούν οι καταναλωτές, γιατί είναι 100% ελεγμένο και ποιοτικό. Θεωρεί ότι το ελαιόλαδο δεν είναι ακριβό όπως λένε πολλοί και ότι ο παραγωγός πουλάει το ελαιόλαδό του στην χονδρική γύρω στα πέντε ευρώ το λίτρο. Όσο δηλαδή 2 καφέδες στο χέρι. 

«Τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής ελαιοκομίας και ελαιοπαραγωγής είναι: Μικρός και πολυκατακερματισμένος κλήρος, μεγάλη ηλικία απασχολουμένων, η κλιματική κρίση, το υψηλό κόστος παραγωγής και η έλλειψη μια κρατικής ελαϊκής παραγωγής» λέει στο CNN Greece o κ. Κόκκινος πρόεδρος της ομάδας παραγωγών ελαιόλαδου «Νηλέας» στη Χώρα Μεσσηνίας. Ο κ. Κόκκινος τονίζει ότι στο διεθνές περιβάλλον που γίνεται ολοένα και πιο ανταγωνιστικό είναι μονόδρομος η συνεργασία των παραγωγών και η δημιουργία ομάδων και συνεταιρισμών ώστε να μην χάνεται η υπεραξία από την πώληση του ελληνικού ελαιόλαδου σε χύμα μορφή σε ξένους εμπόρους.