Miyokard infarktüsü komplikasyonları

Mekanik, elektriksel, inflamatuvar, iskemik ve tromboembolik olmak üzere 5 grup olarak değerlendirilebilir.

Mekanik komplikasyonlar:

* Sol ventrikül serbest duvar rüptürü / Psödoanevrizma* Ventriküler septal rüptür* Akut mitral yetersizlik (Papiller kas rüptürü / Papiller kas disfonksiyonu)* Gerçek ventriküler anevrizma* Pompa yetersizliği ve kardiyojenik şok

Elektriksel komplikasyonlar:

* Taşiaritmiler (Venrtriküler Taşikardi / Fibrilasyon, Atriyal Fibrilasyon)* Bradiaritmiler (Sinus bradikardisi, AV bloklar)* Dal ve fasikül blokları

İnflamatuar komplikasyonlar:

* Peri - infarktüs perikardit* Dressler Sendromu

İskemik komplikasyonlar:

* Post - infarkt anjina (İnfarkt genişlemesi, re-infarktüs)

Embolik komplikasyonlar:

* Akinetik segmentte mural trombüs oluşumu ve sistemik emboli

Bu yazımızda  myokard enfrktüsü sonrası gelişebilecek ve EKO ile saptanabilecek komplikasyonlardan bahsedeceğiz.

Perkütan koroner girişim (PKG) yöntemlerindeki gelişmeler ile birlikte ST Elevasyonlu miyokard infartüsü (STEMI) sonrası mekanik komplikasyonların görülme oranı azalmıştır. Güncel çalışmalar, STEMI sonrası tüm mekanik komplikasyonların ortalama % 0.27 - 0.91 arasında meydana geldiğini göstermektedir. Buna rağmen komplikasyon gelişen vakalarda acil invaziv / cerrahi girişim yapılamadığı taktirde kardiyojenik şok ve ölüm oranları komplikasyon gelişmeyenlere göre 4 kat fazladır.​1,2​

Geniş infarkt alanı, geç hospitalizasyon ve reperfüzyon, PKG sonrası zayıf doku perfüzyonu, ileri yaş, kadın cinsiyet, kronik böbrek yetersizliği ve ilk MI olması mekanik komplikasyonlar açısından risk faktörleridir.​3​ Mekanik komplikasyonlar tipik olarak MI sonrası ilk günlerde, sıklıkla da ilk haftada meydana gelmektedir. Ancak bu süre iki haftaya dek uzanabilir.​1,2,4​ Reperfüzyon tedavilerinin uygulanmadığı döneme göre mekanik komlikasyonlar azalmıştır, fakat zamanlaması MI sonrası 12 - 24 saatler gibi daha erken döneme kaymıştır.​1​ 12 - 24 saatten sonra verilen trombolitik tedavinin intramiyokardiyal kanama ve diseksiyon nedenli mekanik patoloji riskini arttırdığı düşünülmektedir.​1,5​

1. Ventriküler serbest duvar rüptürü

Ventriküler serbest duvar rüptürü; transmural infarktların < % 1’ inde ortaya çıkabilen, ani göğüs ağrısı ve elektromekanik disosiasyon ile hızlı kardiyovasküler kollapsa yol açan en mortal mekanik komplikasyondur. Hastane içi mortalite % 80’ lere ulaşır.​1,4​ Sıklıkla 1 – 4’ üncü günlerde oluşur ve ortalama tanı zamanı 2.6 gündür.​2,6​ Serbest duvar rüptür (SDR) riskini arttıran bazı faktörler; > 55 yaş, kadın cinsiyet, ilk kez MIgeçiriyor olmak, Killip skoru > 2, persistan ST elevasyonu, total oklüde LAD tutuluşu, ventrikülün % 20’den fazla kısmının tutan transmural Q dalgalı MI, hipertansiyondur.​1,6​

Klinik, kanama hızı ile paralellik gösterir. Hızlı bir şekilde perikardiyal tamponada yol açabilir. Masif kanama elektromekanik disosiasyon ile ani kardiyak arrest yaratırken, yavaş kanama hipotansiyon ve şok ile gelebilir (video 1). Perikardiyal efuzyonun vasfı hemorajiktir ve çoğu zaman EKO ile ile hemorojik vasıf tanımlanabilir (şekil 1). Hastalar genellikle persistan gögüs ağrısı, ajitasyon, bulantı ile kısa bir prodrom ve ardından tamponad bulguları ile prezente olur. Öncesinde öksürme, kusma gibi zorlayıcı bir neden provokan faktör olabilir. Jugüler venöz dolgunluk, bradikardiye eğilim, kalp atımlarının derinden duyulması, paradoks nabız izlenirken, daha nadir olarak pulmoner ödem ile prezente olabilir.