Bir hayatı yaşarken aynı anda onu yazıyor olabilir miyiz?

Belki inandığımız şeyler seçimlerimize, seçimlerimiz olay örgümüze, olay örgümüz de kader dediğimiz şeye dönüşüyor.

Bu bölümde Jung’dan Kybalion’a, Faust’tan Bridget Jones’a uzanan bir yolun sonunda dönüp kendime şu soruyu sordum:

Ben kendimi neden böyle yazdım?

Ve belki daha önemlisi:

Başka türlü yazabilir miyim?

🎬 Bölümde bahsettiğim Bridget Jones sahnesi:
https://www.youtube.com/watch?v=1QJdRgMLCiE&t=4s

e-mail: [email protected]Instagram: @anakarakter.podcast

Mavi Sakal yalnızca bir masal değil; kontrolün, manipülasyonun, korkunun ve suskunluğun da masalı.

Bu bölümde Mavi Sakal’ı, narsisistik ilişkilerin karanlık dinamikleri üzerinden konuşuyoruz.

[email protected]

https://www.instagram.com/anakarakter.podcast

Bir başkasının göğünü ne kadar süre taşırsak taşıyalım, o gök bizim olmaz. 

Bu bölümde Atlas ve Herakles’in hikâyesinden yola çıkarak mağduriyet ile masumiyet arasındaki çizgiyi, başkasının yükünü taşımayı, yükü sahibine geri vermenin neden bazen suçluluk gibi hissettirdiğini ve affetmenin gerçekten bir borç olup olmadığını konuşuyorum. 

[email protected]

“Vampir kırmızı bir sıvının peşinde değil. Vampir yaşamın peşinde.”

Kendi üretemediği yaşamı başka bir bedenden çeker; kendi alamadığı nefesi bir başkasının ciğerlerinden alır. Üstelik yalnızca kanımızla değil; zamanımızla, emeğimizle, merhametimizle, yaratıcılığımızla ve umudumuzla da beslenebilir. Çünkü bunlar da kanın farklı biçimleridir.

Vampir bir bardak kan istemez. Damarı ister.

Fakat vampirler davet edilmeden eve giremez. Bu yüzden soru yalnızca “Vampir neden benim kapıma geldi?” değildir. Asıl soru şudur: Kapıma gelen vampire ben neden kapıyı açtım? Merhametimden mi, sevilme arzumdan mı, gerekli hissetme ihtiyacımdan mı?

Çünkü vampir size kendi diliyle gelmez. Sizin dilinizle gelir.

🩸 Vampir 101: Tanıma ve Kendini Koruma Rehberi şimdi yayında.

iletişim: [email protected]

Kartlis Deda’nın bir elinde dost olarak gelenlere uzattığı şarap kasesi, diğer elinde düşmana karşı tuttuğu kılıç var. Ben bu heykele baktığımda ise iki kadın görüyorum: Kılıç Kraliçesi ve Kupa Kraliçesi.

Bu bölümde kılıç ve kupa sembolleri üzerinden irade, merhamet, empati ve sınırlar üzerine düşünüyorum. Kılıç gerçekten ne zaman çekilmeli? Dayanmak her zaman irade midir, yoksa bazen irade “artık dayanmayacağım” diyebilmek midir? Bir insanı anlamaya çalışmakla onun duygularının içinde kendimizi kaybetmek arasındaki sınır nerede başlar?

Kılıç ayırır, kupa içine alır. Biri “Ben nerede bitiyorum, sen nerede başlıyorsun?” diye sorarken diğeri başka insanların sularına girebilmemizi, onlarla karışabilmemizi sağlar. Ama her şeyin fazlası gibi ikisinin de bir gölgesi var: Kupa Kraliçesi başkasının sularında kendini kaybedebilir; Kılıç Kraliçesi ise kendini kaybetmekten o kadar korkabilir ki kimsenin sularına giremez.

Belki de mesele merhamet ile sınır, yakınlık ile mesafe, kupa ile kılıç arasında bir seçim yapmak değildir. Gerçek özgürlük; gerektiğinde karışabilmek, gerektiğinde ayırabilmek ve hangisini seçersek seçelim diğerini yapabilme gücünü hâlâ elimizde tutabilmektir.

Kime kılıç, kime kadeh? İrade ve merhametin sınırı üzerine bir bölüm.

iletişim: [email protected]

Ariadne, bir başkasını labirentten çıkarabilecek kadar güçlüydü ama kendi hayatının ortasında yolunu kaybetti.

Bu bölüm, ipin ucunu hep başkalarına uzatanların, birilerini kurtarırken aslında kurtarılmayı bekleyenlerin ve kendi hayatını sonra yaşamak üzere erteleyenlerin hikayesi.

Theseus’un gittiği, Dionysos’un henüz gelmediği o yüzleşme anında Naksos adasında birlikte oturuyor; cebimizde kalan ip yumaklarına bakıyor ve belki de en zor soruyu soruyoruz: Bunca gücümüz varsa, neden onu kendimiz için kullanamıyoruz?

Sonra uzaktan şarap kokusu geliyor. 🍷

iletişim: [email protected]

Bir duanın tam ortasında, hiç planlamadığım bir cümle döküldü ağzımdan: "Allah’ım ne olur beni affet."

O an fark ettim ki, aslında affedilmek istediğim şey dışarıda bir yerde değilmiş. Meğer insan en çok kendine yaptığı haksızlığın, kendine çektirdiği zulmün suçluluğunu taşırmış sırtında.

Bu bölümde; zihnimizin zehrini nötralize eden o tek "idrak" anını, Vahdet-i Vücut’tan Indra’nın Ağı’na uzanan yansımalarımızı ve sağlıklı sınırlar çizebilmenin hafifliğini konuşuyoruz.

Navigasyonu dinlemeyip girdiğimiz o dolambaçlı yolların, meğer bedeli ödenmiş en kıymetli dersler olduğunu anlamak için...

🎧 Keyifli dinlemeler.

iletişim: [email protected]

Ev sadece yaşadığımız yer midir, yoksa zihnimizin ve ruhumuzun aynası mı?

Bu bölümde evi; rahim, tapınak ve labirent sembolleri üzerinden ele alıyoruz. Hestia, Demeter, Ariadne, Theseus ve Herakles'in mitolojik hikayeleri eşliğinde; huzur, güven, merkezlenme, mükemmeliyetçilik, gölge ve alışkanlıkların hayatımızdaki yerini konuşuyoruz.

Belki de mesele daha büyük bir eve sahip olmak değildir. Belki mesele, içimizdeki tapınağın ateşini yeniden yakabilmektir.

🎙️ İyi dinlemeler.

iletişim: [email protected]

İnsanlık tarihi boyunca dönüşüm hikâyeleri şaşırtıcı bir ortak noktada buluşuyor.

Yunus balık tarafından yutulur, Yusuf kuyuya düşer, Muhammed Hira Mağarası'na girer.

Peki neden büyük dönüşümler, bizi dış dünyadan ayıran içbükey bir mekanda başlıyor?

Bu bölümde dinler, mitoloji, psikoloji ve modern anlatılar arasında uzanan ortak bir örüntüyü takip ediyoruz.

Rahim, mağara, kuyu, koza ve balığın karnı... Belki de bunların hepsi aynı sembolün farklı yüzleri.

Hazreti Yunus'tan Platon'un Mağara Alegorisi'ne, Mısır yaratılış mitinden Matrix'e uzanan bu yolculukta, dönüşümün neden önce görünmeyen bir alanda gerçekleştiğini birlikte keşfediyoruz.

Belki de hayatın en karanlık dönemi, kaybolduğumuz değil; yeniden doğduğumuz zamandır.

iletişim: [email protected]

Travma neden bizi dondurur?

Medusa miti, Jung psikolojisi, Daphne, Perseus ve masallar üzerinden donma tepkisini, taşlaşmayı ve yeniden akabilmeyi konuşuyoruz.

iletişim: [email protected]