Mekân bazen yalnızca duvarlardan ibaret değildir. Zihnini terk etmek, anı sorgulamak, duygularla yüzleşmek de bir tedbili mekândır.
Bu bölümde kendimize şu soruyu sorduk:
"Bir şeyleri yaşarken gerçekten orada mıyız, yoksa sadece geçmişin gölgesinde mi takılı kaldık?"

Evrenin sesinden gelen o içsel uyarıyla başladık:
“Seni rahatsız etmem gerekiyordu, yoksa asla hayatını değiştirmek için yerinden kımıldamazdın.”

Dostlukları, kayıpları, zihinsel yolculukları ve düşüp yeniden kalkmayı konuştuk.
Belki de bazen, gözü kapalı güvendiğimiz insanlardan gözümüzü açarak uzaklaşmamız gerekiyordur.
Bazen de suya yazı yazar gibi döküldüğümüz cümleleri, kendimiz için kurmamız gerekiyordur.

Yeni bir gün, yeni bir an...
Sen de bu bölüme küçük bir nefes molası vererek eşlik et.