Գյուրեցի լրագրող Աննա Հակոբյանը դոկումենտալ ֆիլմեր է պատրաստում հաշմանդություն ուենցող երեխաների մասին։ Իր ֆիլմերով ցանկանում է ցույց տալ մեր կողքին ապրող հաշմանդամություն ունեցող այն մարդկանց, որոնք իրենց աշխատասիրությամբ, ձգտումներով ու երազանքներով կարողանում են կոտրել բոլոր կարծրատիպերն ու հասարակության լիարժեք անդամ զգալ իրենց։ Աննան ֆիլմեր սկսկել է նկարահանել, երբ  Վրաստանի հանարային կապերի ինստիտուտի Դոկումենտալ ֆիլմարտադրության առարկայի քննության համար պետք է ֆիլմ պատրաստեր։ Տեսախցիկի օբեկտիվում առաջինը հայտնվում է Գյուրիի ներառական փուռ–սրաճարանում աշխատող դաուն համախտանիշով տղան։ Ֆիլմի անոնսը ցուցադրվում է Ջիպադոկու փառատոնին, մի քանի ամիս անց Աննա Ամերկայի ձայնից իր նկարահանած ֆիլմը ցուցադրելու և հետագա համագործակցության առաջարկ է ստանում։