บ่ายวันหนึ่งในเดือนมีนาคม เทวี อายู โสเภณีที่สวยที่สุดในจักรวาลผู้ตายไปแล้ว 21 ปี ลุกขึ้นจากหลุมศพแล้วเดินกลับบ้าน เรื่องของเธอและผู้คนในเมืองเล็ก ๆ ริมทะเล บอกเล่าประวัติศาสตร์อินโดนีเซียในศตวรรษที่ 20 ผ่านลีลาการเขียนแนว "สัจนิยมมหัศจรรย์" ของนักเขียนหนุ่ม เอ็กก้า คูร์นิยาวัน (Eka Kurniyawan) ชาวอินโดนีเซีย ผู้ที่นักวิจารณ์อาจหาญเปรียบเขากับ กาเบรียล การ์เซีย มาเกซ (Gabriel Garcia Marquez) นักเขียนเจ้าของรางวัลโนเบล และ Murakami นักเขียนญี่ปุ่นชื่อดัง นวนิยาย Beauty Is a Wound ของเขาประสบความสำเร็จในการนำงานวรรณกรรมอินโดนีเซียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สู่สายตาชาวโลกอีกครั้งหนึ่งอย่างน่าชื่นชม