సత్యం శంకరమంచిగారి 'అమరావతి కథలు'నుండీ, "అవతలొడ్డు పొంగింది."

ఇది పుస్తకరూపంలో వెలువడిన సంపుటిలోని ఇరవైరెండవ కథ.

ఓ రాత్రివేళ పిల్లలు వెన్నెట్లో ఆడుకుంటుంటే, కృష్ణ అవతలొడ్డునుండీ ఎవరివో కేకలు. రక్షించండో అని...

మన కథానాయకులందరూ కలిసి పాలేర్రంగడిని తోడు తీసుకు, రేవులో పడవ తోసుకు బయల్దేరారు, ఆపదలో ఉన్న ఆ పరదేశిని కాపాడాలని. గడెయ్యాలన్న కిట్టిగాడి అత్యుత్సాహం కాస్తా గడని నీళ్ళలో కొట్టుకు పోయేట్టు చేసింది. అవతలొడ్డుకైతే చేరారు సరే, మళ్ళీ ఇవతలొడ్డుకు రావటమెలా?! ఆకలి, ఇంటిమీద బెంగ, భయం.. వెరసి, ఏడుపులు! ఎట్టకేలకు ఎలాగో గడ కోసం కబురెళ్ళింది. ఈలోగా ఈవల్నుండీ ఒక నలుగురు పెద్దాళ్ళు అన్నం కట్టుకుని తెప్పలమీద ఈదుకుంటూ అటు చేరుకున్నారు. ఆ తెచ్చిందంతా పిల్లలు తలాకాస్తా తిన్నారు. ఆకలి తీరిన కడుపులు. దిగులు లేకుండా వెంట నలుగురు పెద్దాళ్ళు. ఇంకెందుకూ భయం! మళ్ళీ ఆటలు, కేరింతలు. 

పిల్లలు, వాళ్ళంతే. పిల్లలు కదూ మరీ..

రెండు మూడు పుటలు మించకుండా పాఠకులకు ఒక గొప్ప రసానుభూతి కలిగించగల కథలివన్నీ. తెలుగు సాహిత్యం పట్ల ఆసక్తి, మక్కువ ఉన్నవారందరూ కొని చదివి దాచుకుని, మళ్ళీ మళ్ళీ చదువుకోవలసిన/చదువుకునే అపురూప కథా మాణిక్యాలలో ఒకటి భాషా ప్రియులు, సాహితీమిత్రులకు పరిచయం, బహుశా పునః పరిచయం అనటమే సబబేమో; చేయాలన్న చిన్న ప్రయత్నం, నానుండీ.

దయతో విన్న మీకు నా కృతజ్ఞతలు. నా ఈ ప్రయత్నం మీకు ఏమేరకు ఆనందాన్ని కలిగించినా, నేను కృతకృత్యుడనైనట్లే. ఇది ఏమాత్రం పేలవంగా తోచినా, అది నా ప్రయత్న లోపమే.

ధన్యవాదాలు,

కొండుభొట్ల. చంద్రశేఖర్

Twitter ID: @Chandu1302