tükenmişlik üzerine kuyuya düşen bir eşekten anekdotlar alarak nixen kavramı ve daha pek çok şey hakkında konuşuyoruz..

"başarmak ya da başaramamak... bütün mesele bu..." diyebilir miyiz? bence evet. ama bu meseleye başarının tanımını tartışmakla başlamalıyız.

yeni nesil arabalar mı başarı, iyi nitelikli bir üniversite mi, dolgun maaşlı iş mi, düzgün konuşmak mı, kuvvetli biçimde yazmak mı, gözle görünen mi yoksa yaşanılan ve hissedilen mi, aslında cevabı belli...

bu bölümde gelin bunları konuşalım...

28 Mart 2005 tarihinde başlayan hayat yolculuğum, takvimler 28 Mart 2025'i göaterdiğinde tam olarak 20 seneyi bulacak. Bu nedenle hem heyecanlı, hem üzüntülü hemde garip bir korkunun içindeyim. Ne yapsam ne etsem diye düşünürken en iyisi bir video çekeyim hem sizlerle sohbet etmiş olayım, içimi dökeyim hem de ilerdeki doğum günlerimde açıp izleyebilmek için kendime bir video notu oluşturayım istedim ve şu ana kadar hayattan öğrendiğim şeyleri, çıkardığım dersleri ve kendime not olarak belirtmek istediğim bazı şeyleri buraya kayıt düştüm. Hem podcast tatında bir vlog oldu, hem Ankara'daki bu güzel bahar havasının hakkını vermiş oldum, hem de yeni bir içerik yüklemenin haklı gururunu yaşadım. Bu videoyu aynı zamanda Spotify'a da yükleyeceğim...

....

...

bir yılı daha iyisiyle kötüsüyle devirdik. bu yıl edindiğin en unutulmaz anın nedir deseler, hiç düşünmeden anlatacağım 15 günlük seyahatimden küçük bir kesit paylaşıyorum bu bölümde ve yeni yıldan neler beklediğim, neler istediğim, kendime koyduğum hedefleri anlatıyorum...

hayatımız boyunca binlerce insan tanıyoruz, öfke, mutluluk, sevinç, heyecan gibi onlarca duyguyu hissediyoruz ve gün içinde çeşitli olaylara tanıklık ediyoruz.

ne yaşarsak veya ne hissedersek hissedelim hep mücadele etmemiz hayata karşı hep tutunma çabası içinde olmamız gerektiği düşüncesiyle büyüyoruz ve bir ömrü böyle geçiriyoruz. Peki bunca şeyi neden yapıyoruz?

bir akşam yatıp ertesi sabah kalktığımızda gerçekten yeni bir güne mi uyanıyoruz? o günü bir önceki günden farklı kılan şey ne? çoğu zaman hiçbir şey? peki bu hayat hep böyle mi gidecek...

bazen, insan yorulur. çağından, insanlardan, ülkesinden, her şeyden yorulur, işte tam olarak öyle bir akşam belki biraz rahatlarım umuduyla söyleyiverdim içimden geçenleri. iyi dinlemeler.

ankarada geçen 1 yılın ardından...

gece saat 4'te biraz sohbet edelim

hepimizin bazen sevdiğimiz, değer verdiğimiz bazı insanlarla ilişkilerimizin yolunda gitmediğini uzun süredir sezinleriz ve en beklenmedik bir olay neticesinde o ilişki bitiverir. işte bu bitişin ardından kendimize bazı sorular sorar ve bazı şeyler hissederiz. hayata ve insanlara dair serimizin ikinci bölümünde bu konuda kendimle yaptığım bir muhakemeye dinleyici olacaksınız. hoşgeldiniz hepiniz. kötü bir anımda sizinle konuşmaya çalıştığım için enerjim ve sesime de epey yansıdı bu durum. kusuruna bakmazsınız diye umuyorum