Metropolün keşmekeşine ve sözüm ona modern fabrikasyonluğuna inat bir pazar sabahına uyandım bugün. Yine bir “o bar bu bar” cumartesisinin sonuydu ve annem gece kaçta eve döndüğümü bilmiyordu. Ben söyleyeyim, artık saat pek de gece sayılmazdı. Tam 03.45’te anahtarı kapının kilidiyle kısa süreli bir buluşmaya sokmuş ve bu buluşmanın sessiz olmasını, annemi uyandırmamasını dilemiştim. Sessizdim, uyanmamıştı. Uyumam da sanırım dört buçuğu bulmuştu. Yok, güneş doğmamıştı henüz. Ve zaten bir süredir ülkemde, güneş sekize yakın doğuyordu. Çünkü ülkemde, güneşin doğuşuna da insanlar karar veriyordu...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...