
Sign up to save your podcasts
Or


Efeze 4:26
Want Spreuken zegt nogal wat over boosheid, ruziemaken, twist, onenigheid en driftigheid. En het is iets waar iedereen mee te maken heeft. Ik noemde een keer in een kerk dat ik ruzie had met een baas van mij over het werk. Er was daar een leider en die vond mij maar raar. Hij zei: “Je hebt een meningsverschil, dat is toch geen ruzie?” Ik was sprakeloos. En voelde me in een hoek gezet. De waarheid is. Vanuit mijn achtergrond en mijn karakter, vind ik een meningsverschil dat spanning veroorzaakt, vind ik die gevoelens die daar bij om de hoek komen kijken, gewoon in de categorie ruzie en boosheid thuishoren. Het afzwakken en als je dan maar niet de woorden boosheid en ruzie gebruikt, lijkt heel christelijk, maar is geen Bijbelse kijk op dit onderwerp. Plus, dat je de gevoelens van boosheid, ruzie, meningsverschil, gevoelens van onrecht, gewoon passeert en zegt: Stel je niet aan, er is niets aan de hand. Klinkt heel christelijk, maar is vooral een manier om niet de koe bij de horens te vatten, een manier om verschillen uit de weg te gaan, en in naam van zogenaamde vriendschap en zogenaamde vrede de verschillen uit de weg te gaan. Het is véél beter deze dingen gewoon onder ogen te komen en te kijken hoe je er op een Godvrezende, God erende manier mee omgaat! En, for the record, ik ben bij die baas weggegaan om me hier te vestigen. Wij werden een goed team. Ben eervol weggegaan. Nou, sommigen zullen er meer voor voelen om een meningsverschil, net als die leider die ik noemde, gewoon een meningsverschil te laten zijn, en ook niet de emotie van boosheid en ruzie erbij te halen. Dat is ok. Niet iedereen is zo’n emotionele puinhoop als ik. Sommigen zijn hier (bovenlijn) op de emotionele ladinglijn, boosheidslijn. Je ziet aan het gezicht als ze gefrustreerd zijn, als hun kind melk omgooit zeggen ze niet, ach jee, maar ben je helemaal besodemietert! En anderen zitten hier, veilig, gecontroleerd. Mensen zijn verschillend. Ok? Maar ik geloof dat iedereen op zijn of haar eigen manier gevoelens van boosheid, situaties van onenigheid kent of herkend.
Voordat we verder gaan leren uit het Bijbelboek Spreuken over boosheid, kijken we eerst wat boosheid is.
Want boosheid is een emotie. En emoties zijn door God gemaakt! Dat is niet zo gek want God heeft de mens gemaakt lijkend op Hemzelf en God is een God van emotie! Je hebt de emotie, blijdschap. Dat je verrukt bent! Als ik mijn dochter haar gezicht zie als ze het naar haar zin heeft, of als ze mij na een dag werken ziet, en ze glundert, gooit zichzelf om mijn been, wil omhoog gegooid worden, is ze blij, is ze verrukt. Je ziet de emotie. God maakte alles, hij schiep de aarde, de dieren en de mensen. En zag dat het goed was. Als de mens in opstand komt tegen God verstoppen zij zich. God loopt door het paradijs in de avond koelte (Gen.3:8), klaar na een dag werken om de verrukking en blijdschap in de ogen van Zijn kinderen te zien… Maar het is weg. De blijdschap, onbevangenheid, zoals de onbevangenheid van mijn dochter als ze mij weer ziet, is verdwenen. De emotionele lading van blijdschap is weg. Maar ook die emotie van liefde is hevig geweld aangedaan. Er is nog liefde, maar besmeurd (Liefde + blijdschap is trouwens meer dan een emotie, maar ik geloof óók een emotie). En ook verdriet als die blijdschap weg is à Allemaal emoties die God kent.
Op scherm: Blijdschap
Liefde (verliefdheid) heb ik er tussen haakjes bij staan. Wij vinden dat al snel te sentimenteel, teveel God naar ons, naar beneden halen. Maar als je Hooglied en Hosea leest, lees je de absolute liefde, verliefdheid, van een man voor een vrouw en dat als afspiegeling van Gods liefde voor jou en voor mij.
Verdriet
G
By Evangelische Kerk UtrechtEfeze 4:26
Want Spreuken zegt nogal wat over boosheid, ruziemaken, twist, onenigheid en driftigheid. En het is iets waar iedereen mee te maken heeft. Ik noemde een keer in een kerk dat ik ruzie had met een baas van mij over het werk. Er was daar een leider en die vond mij maar raar. Hij zei: “Je hebt een meningsverschil, dat is toch geen ruzie?” Ik was sprakeloos. En voelde me in een hoek gezet. De waarheid is. Vanuit mijn achtergrond en mijn karakter, vind ik een meningsverschil dat spanning veroorzaakt, vind ik die gevoelens die daar bij om de hoek komen kijken, gewoon in de categorie ruzie en boosheid thuishoren. Het afzwakken en als je dan maar niet de woorden boosheid en ruzie gebruikt, lijkt heel christelijk, maar is geen Bijbelse kijk op dit onderwerp. Plus, dat je de gevoelens van boosheid, ruzie, meningsverschil, gevoelens van onrecht, gewoon passeert en zegt: Stel je niet aan, er is niets aan de hand. Klinkt heel christelijk, maar is vooral een manier om niet de koe bij de horens te vatten, een manier om verschillen uit de weg te gaan, en in naam van zogenaamde vriendschap en zogenaamde vrede de verschillen uit de weg te gaan. Het is véél beter deze dingen gewoon onder ogen te komen en te kijken hoe je er op een Godvrezende, God erende manier mee omgaat! En, for the record, ik ben bij die baas weggegaan om me hier te vestigen. Wij werden een goed team. Ben eervol weggegaan. Nou, sommigen zullen er meer voor voelen om een meningsverschil, net als die leider die ik noemde, gewoon een meningsverschil te laten zijn, en ook niet de emotie van boosheid en ruzie erbij te halen. Dat is ok. Niet iedereen is zo’n emotionele puinhoop als ik. Sommigen zijn hier (bovenlijn) op de emotionele ladinglijn, boosheidslijn. Je ziet aan het gezicht als ze gefrustreerd zijn, als hun kind melk omgooit zeggen ze niet, ach jee, maar ben je helemaal besodemietert! En anderen zitten hier, veilig, gecontroleerd. Mensen zijn verschillend. Ok? Maar ik geloof dat iedereen op zijn of haar eigen manier gevoelens van boosheid, situaties van onenigheid kent of herkend.
Voordat we verder gaan leren uit het Bijbelboek Spreuken over boosheid, kijken we eerst wat boosheid is.
Want boosheid is een emotie. En emoties zijn door God gemaakt! Dat is niet zo gek want God heeft de mens gemaakt lijkend op Hemzelf en God is een God van emotie! Je hebt de emotie, blijdschap. Dat je verrukt bent! Als ik mijn dochter haar gezicht zie als ze het naar haar zin heeft, of als ze mij na een dag werken ziet, en ze glundert, gooit zichzelf om mijn been, wil omhoog gegooid worden, is ze blij, is ze verrukt. Je ziet de emotie. God maakte alles, hij schiep de aarde, de dieren en de mensen. En zag dat het goed was. Als de mens in opstand komt tegen God verstoppen zij zich. God loopt door het paradijs in de avond koelte (Gen.3:8), klaar na een dag werken om de verrukking en blijdschap in de ogen van Zijn kinderen te zien… Maar het is weg. De blijdschap, onbevangenheid, zoals de onbevangenheid van mijn dochter als ze mij weer ziet, is verdwenen. De emotionele lading van blijdschap is weg. Maar ook die emotie van liefde is hevig geweld aangedaan. Er is nog liefde, maar besmeurd (Liefde + blijdschap is trouwens meer dan een emotie, maar ik geloof óók een emotie). En ook verdriet als die blijdschap weg is à Allemaal emoties die God kent.
Op scherm: Blijdschap
Liefde (verliefdheid) heb ik er tussen haakjes bij staan. Wij vinden dat al snel te sentimenteel, teveel God naar ons, naar beneden halen. Maar als je Hooglied en Hosea leest, lees je de absolute liefde, verliefdheid, van een man voor een vrouw en dat als afspiegeling van Gods liefde voor jou en voor mij.
Verdriet
G