“ข้าพ​เจ้า​รัก​ข้อกฎหมาย​ของ​พระองค์​มาก​สัก​เท่าใด! เป็น​สิ่งที่ข้าพ​เจ้า​ใคร่ครวญ รำพึงถึงวันยังค่ำ.

ข้อบัญญัติ​ของ​พระองค์​ทำ​ให้​ข้าพ​เจ้า​ฉลาด​กว่า​พวก​ศัตรู; ด้วย​ข้อ​เหล่านั้น​อยู่​กับ​ข้าพ​เจ้า​เสมอ.

ข้าพ​เจ้า​มี​ความ​เข้าใจ​มาก​กว่า​บรรดา​อาจารย์​ของ​ข้าพ​เจ้า; เพราะ​ข้อ​ปฏิญาณ​ของ​พระองค์​เป็น​ข้อ​ภาวนา​ของ​ข้าพ​เจ้า.

ข้าพ​เจ้า​มี​ความ​เข้าใจ​มาก​กว่า​คนชรา, เพราะ​ข้าพ​เจ้า​ได้​ถือ​รักษา​ ปฏิบัติตามพระ​โอวาท (คำสั่งสอน) ​ของ​พระองค์.”

“ข้าพ​เจ้า​ได้​ยั้ง​เท้า​ของ​ข้าพ​เจ้า​ให้​เว้น​เสีย​จาก​ทาง​ชั่ว​ทุก​ทาง, เพื่อ​ข้าพ​เจ้า​จะ​ได้​ประพฤติ​ตาม​พระ​วจ​นะ​ของ​พระองค์. ข้าพ​เจ้า​ไม่​ได้​ละเลย เลี่ยง​หลีก​ หันไปจาก​กฎ​ของ​พระองค์; เพราะ​พระองค์​ได้​ทรง​ฝึกสอน​ข้าพ​เจ้า.”

“ข้าพ​เจ้า​ปฏิญาณ​ไว้​แล้ว, และ​รับรอง​ไว้​แล้วว่า​, จะ​ประพฤติ​ตาม​กฎ​อัน​ยุติ​ธรรม​ของ​พระองค์. ข้า​แต่​พระ​ยะ​โฮ​วา, ขอ​ทรง​โปรด​รับ​เครื่องบูชา​ด้วย​ปาก​ที่​ข้าพ​เจ้า​เต็มใจ​ถวาย, และ​ขอ​ทรง​ฝึกสอน​ข้าพ​เจ้า​ให้​รู้​กฎ​ของ​พระองค์. ข้าพ​เจ้า​ได้​ยึด​ข้อ​ปฏิญาณ​ของ​พระองค์​ไว้​ดุจ​มฤ​ดก​ถาวร; ด้วย​ข้อ​เหล่านั้น​ทำ​จิต​ใจ​ของ​ข้าพ​เจ้า​ให้​ชื่นชมยินดี. ข้าพ​เจ้า​ตั้งใจ​ไว้​แล้ว​ว่า​จะ​ประพฤติ​ตาม​ข้อกฎหมาย​ของ​พระองค์​เป็นนิตย์​จน​กะ​ทั่ง​เวลา​ที่สุด​ปลาย”

‭‭บทเพลง​สรรเสริญ‬ ‭119‬:‭97-100, 101‬-‭102‬, 106‬, ‭108‬, ‭111‬-‭112‬