คนเห็นผิดจึงดำรินึกคิดแต่เรื่องการแสวงหาความสุขทางเนื้อหนัง เรื่องปากท้อง เรื่องพยาบาทอาฆาตแค้น เรื่องเบียดเบียนเอารัดเอาเปรียบกัน เพื่อสนองความต้องการของตนเป็นปกติวิสัย เขาจึงไม่ประสบสิ่งที่เป็นสาระแก่นสารจริงๆ ของชีวิต ไม่ประสบความสงบสุขทางใจซึ่งเป็นสุดยอดของความสุขในชีวิตได้เลย มีแต่จะเกิดความทุกข์ ความวิตกกังวล ความหวาดระแวงความไม่พอใจ หรือความฟุ้งซ่านร่ำไป แม้ในยามหลับนอนก็สะดุ้งผวา หลับตาลงไม่ค่อยได้

แต่ทั้งที่ได้รับผลอย่างนี้เขาก็ยังไม่ได้สติว่าสิ่งเหล่านี้เกิดจากความเห็นผิดของตนมาแต่แรก บางครั้งก็พอใจเพียงความสุข ความมั่งคั่งร่ำรวย หรือความสำเร็จผลเป็นครั้งคราว โดยเห็นว่านี่แหละคือความสุขของชีวิต

จากหนังสือ ธรรมสารทีปนี

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim

from บทธรรมนำชีวิต https://apple.co/2W4UhgY ; https://spoti.fi/3cPWIKo