Işıl ile tüm ortam şartları (bir kısmında hanım kızımız balkon kapısını açmış diye, çöp kamyonu sesi geliyor) ve teçhizat yetersizliğimizi (mikrofonumuz yok bizim :) yok sayıp sohbete oturduk.

Çünkü sadece biz vardık ve başka bi'şeyimiz yok diye konuşmayalım mı? Konu da zaten "kayıplar" olduğu için, eksiklerimiz çok da mühim değildi. Daha iyi bir prodüksiyon ümit edebiliriz bir dahaki sefere, ancak bugün elimizde bu var.

Bunu yetersiz değil, samimi bulacak dinleyicilere selam, sağ sola gözü takılanlara da biraz salmalarını dileriz.

Ve bir de, sevgiler tabi!

*video linki buraya bırakıyorum. https://www.youtube.com/watch?v=7GXe7PI-8qI&t=18