حدود یکماه پیش، دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی دیدار کردند. اما چرا من برای این پادکست این موضوع رو انتخاب کردم؟ اصولا من هر بار فقط سراغ موضوعاتی می‌رم که به یک عکس یا به یه عکاس ربط داره. نگاه من از اون زاویه‌ست. از زاویه دید آدم‌هایی که پشت یک دوربین قرار دارن و از توی چشمی اون دوربین دنیا رو می‌بینن. تو اون مذاکرات، همه دنیا نگاهشون به این دو تا رهبر بود که بالاخره نتیجه کار مذاکرات اونها برای برداشتن تحریم از روی کره شمالی به کجا می‌رسه. اما نگاه ما به اون مرد 47 ساله‌ای هست که به عنوان عکاس توی اون سفر همراه رهبر کره شمالی بود. و خبر نداشت که به فاصله چند هفته بعد، ممکنه به واسطه همین شغل و همون وسیله‌ای که داره از توش نگاه می‌کنه و عکس می‌گیره، به روز سیاه بشینه. برای کاری که ما هر روز اون رو انجام می‌دیم. برای پیدا کردن زاویه برای عکاسی. یه جایی خوندم: گاهی اتفاق هایی تو دنیا میوفته که هر جوری فکرش رو بکنی، عجیبه خدا اجازه میده اتفاق بیفته. این از همون اتفاق‌هاست.