Bazen şehir üzerimize çöker, gökyüzü kurşunî bir ağırlıkla kalbimizi sıkıştırır. İşte tam o anlarda, Charles Baudelaire’in mısraları bir fener gibi yanar; ama aydınlatmak için değil, karanlığımızı paylaşmak için...

"Hüzün ve Serseri", vatanını kaybetmiş bir ruhun, yabancılaştığı sokaklarda kendi gölgesine tutunma hikayesidir.