เมื่อเราเดินทางผิดติดอยู่กับความประมาทในบางครั้งก็ควรที่จะใช้สติปัญญาคอยสอดส่องดูแลการทำการพูดและการคิดของตัว มิให้เกิดความผิดพลาดบกพร่องต่อไปอีก พยายามทำแต่สิ่งที่ดีอันอยู่ในลักษณะของความไม่ประมาท ชีวิตก็จะสดใส อยู่ในโลกนี้ได้อย่างสบาย ทั้งไม่ควรคำนึงถึงข้อผิดพลาดหรือเรื่องไม่ดีต่างๆ ที่ล่วงมาแล้วของตน ไม่ควรเป็นทุกข์ใจในเรื่องนั้นอีก คำนึงเพียงเพื่อเตือนใจเพื่อทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเท่านั้นย่อมเป็นการเพียงพอ

เท่านี้ชีวิตของเราก็จะเป็นชีวิตใหม่ที่สดใสแช่มชื่นตลอดไป

จากบทเทศนา อัปปมาทกถา ๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๙

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀