گاهی چیزی درونمان می‌جوشد، اما همان لحظه لبخند می‌زنیم و می‌گوییم «هیچی نیست».
در ظاهر آرامیم، ولی انگار یک بخش از ما دارد خودش را نگه می‌دارد تا چیزی بیرون نریزد.

این اپیزود فقط روی یک نگاه مکث می‌کند: اینکه «قورت دادنِ احساس» همیشه بی‌حسی یا بی‌تفاوتی نیست؛ گاهی یک جور امنیت است.
یک راه قدیمی که یاد گرفته‌ایم تا موقعیت را کنترل‌پذیر نگه داریم و از چیزی بدتر جلوگیری کنیم.

شاید بعد از شنیدن، به جای اینکه با خودت درگیر شوی، یک حس آشنا پیدا کنی:
اینکه بعضی سکوت‌ها، ترس نیستند… مراقبت‌اند.