มีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าความซื่อเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาชีวิต เป็นศัตรูต่อความก้าวหน้าในอาชีพหน้าที่การงาน จึงละทิ้งความซื่อเสีย

จริงอยู่ ชีวิตคนบางคนอาจได้รับความเจริญรุ่งเรือง ได้รับความก้าวหน้า หรือได้รับความสำเร็จในชีวิตเพราะอาศัยความไม่ซื่อของตัวเองได้ก็จริง แต่เมื่ออายุกาลผ่านไป วัยสูงขึ้น … ก็มักกลายเป็นตาแก่ยายแก่ที่ถูกลืม บางทีลูกหลานก็ไม่เหลียวแล เพื่อนฝูงหรือลูกน้องเก่าๆ ก็หายหน้าไป ต้องเงียบเหงา ว้าเหว่ อยู่คฤหาสน์เพียงคนเดียว อยู่อย่างคนไร้ญาติ น่าสงสารแท้ทีเดียว

จากบทธรรมปาฐกถาเรื่อง ความไว้ใจกัน ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๒๙

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim❤️