Lokale bevolking en culturen zijn meestal richtinggevend voor het soort (film)muziek dat je hoort. Als je bijvoorbeeld de tonen van een piepklein fluitje (thinwhistle) hoort, dan denk je meteen aan Ierland. Hoor je doedelzakken, tja, moet het nog gezegd?

Volksmuziekinstrumenten, het zijn vaak unieke, vreemd ogende en moeilijk bespeelbare muziekinstrumenten met een heel herkenbaar geluid. Je weet meteen aan het geluid of het gaat over muziek uit de woestijn, of Afrikaanse muziek, of Aziatische muziek… Door de keuze van de instrumenten kan je dus al weten bij welke (denkbeeldige) prent deze muziek hoort. Bij filmmuziek gaat het natuurlijk niet alleen over mooie muziek, maar ze moet ook “juist” zijn. Het moet passen bij het plaatje. Als je met andere woorden naar een film kijkt zoals Blood Diamond, dan hoort daar Afrikaanse muziek bij. Het is toch wonderbaarlijk hoe verschillende componisten een totaal ander soort score maken voor hetzelfde continent en zelfs hetzelfde thema en er zelfs flink mee in de prijzen kunnen vallen. Kijk maar naar John Barry’s Out of Afrika die je trouwens al eerder hoorde in onze filmmuziekreeks. Vandaag krijg je er twee nieuwe te horen, Blood Diamond en 12 Years a slave. Volgende week voegen we Congo toe aan het lijstje.

Vandaag zou ik durven vragen om eens niet op voorhand naar de playlist te kijken, maar eerder met gesloten ogen te luisteren. Je zal meteen horen wanneer het bijvoorbeeld over het prachtige Afrikaanse continent gaat. Het spreekt voor zich dat eenieder daar een andere visie of gehoor naar heeft. En dat geldt evenzeer voor de verschillende componisten, die elk met hun eigen stijl en visie dit prachtige continent proberen weer te geven door muziek.

Klassieke muziek wordt soms door de jeugd als “saai” omschreven. Anderen vinden het dan weer enorm geweldig. Ik gaf het eerder al aan – filmmuziek is de brug tussen beide werelden. Dankzij die enorme hoeveelheid aan instrumenten, geluiden, effecten die aangewend worden binnen de filmmuziek, zorgt het voor een geheelsensatie die zowel jong en oud voldoening brengt. Als je zo’n filmmuziekconcert bijwoont of via het internet je informeert, moet je eens kijken naar de diversiteit aan instrumenten die gebruikt worden om bijvoorbeeld wind te genereren. Een heel leuke ervaring die ongetwijfeld zal leiden tot een “aha, zo doen ze dat”-belevenis. Kijk maar naar de filmuziek van James Horner’s – An American Tail (het wind instrument). Of het gekke geluid van de kazoo in de kippenfilm “Chicken Run” naar de hand van John Powell en Harry Gregson-Williams. Eerder in vorige afleveringen hoorde je ook al Hans Zimmer’s unieke instrumentenkeuze voor de film Sherlock Holmes. En om de rij af te maken: Alexandre Desplat weet er zeker ook wel raad mee, in bijvoorbeeld de film “The Grand Budapest Hotel”. Veel luisterplezier en geniet van je avond.

See omnystudio.com/listener for privacy information.