Thema’s zijn de belangrijkste troeven binnen de filmmuzieks. Een thema is vaak hét uithangbord en identificatiemiddel bij uitstek. Het zorgt ervoor dat de luisteraars het meezingen, neuriën, of fluiten. Op termijn zal het de nostalgische waarde alleen maar verhogen, want bij het horen van een thema legt men onmiddellijk de link naar waar het stuk werd voor geschreven. Zo kan je bijvoorbeeld van bij de eerste noten al horen wanneer Star Wars speelt.

Vorige week gaf ik reeds aan dat vele componisten hun eigen stijl erop nahouden. Uiteraard is dit niet anders dan bij andere muzikanten. Het laat toe dat je uit de meeste thema’s kan achterhalen wie de componist is, door gewoon te luisteren. Doorheen de tijd wijzigt de stijl wel, en dan wordt het al wat moeilijker, maar hoe dan ook, het is altijd plezier om te raden wie de componist is van een filmscore. Tijdens onze vele filmmuziek weken zal je ongetwijfeld bepaalde gelijkenissen merken. Neem de muziek in je op, en tracht eens te raden wie de componist is. Je hoort vandaag gekende werken van o.a. de films “Indiana Jones”, “Amélie Poulin”, “Batman”, “Legends of the Fall”, “The pink panther”, “Mission impossible”.

Het zal je ongetwijfeld niet ontgaan zijn dat we regelmatig een bepaald thema kiezen om te beluisteren. Dit doen we bewust om de nostalgie en het belonings-sentiment op te wekken. Vaak middels een thema krijg je ook nog eens een climax. Als je je volledig laat opgaan in de muziek – en je kent het stuk – dan zal je merken dat hoe dichter de climax nadert, hoe vlugger je kippenvel krijgt. Dit is wat we het belonings-sentiment noemen. Je weet dat er iets heel mooi aankomt, en de aanloop ernaar is zo vervullend, dat je hele lichaam daarop reageert. En dat, dames en heren, is wat ik graag met u wil delen: het sentiment, de vreugde, het verdriet, de intensiteit waarmee ik reeds 25 jaar non-stop luister naar filmmuziek. Want voor elke gemoedstoestand waarin ik me bevind is er wel een nummer waar ik mijn emotie in kwijt kan. Wetende dat filmmuziek niet louter en alleen klassieke muziek is, maar een veelvoud van oneindig vele genres laat toe dat je als het ware in het midden van een bibliotheek staat met een ongelimiteerd aantal keuzes.

Beginnen doen we vandaag met een heel vrolijke noot: The City slickers. Een humoristische western film, waarbij de muziek geschreven werd door Marc Shaiman. Daaropvolgend horen we het epische werk van de eerste Batman films (eind jaren 80, begin 90). Danny Elfman, composer van de film “Batman Returns”, is samen met Marco Beltrami, Elliot Goldenthal en nog vele anderen, toch een van die composer die heel donkere, diepe filmmuziek kan maken. Voor films als Batman, terminator, I robot … is dat wel een geslaagde combinatie. En dat brengt ons terug bij het thema, want je merkt dat composers een geslaagde thema song graag gaan hergebruiken in andere films, weliswaar in een wat omgewoelde vorm. Maar toch kan je horen dat het van de hand is van een bepaalde componist die vaak dergelijke soort muziek schrijft.

Toen de Harry Potter spin-off film “Fantastic Beasts and where to find them” uit kwam, was ik bijzonder onder de indruk van de score, geschreven door James Newton Howard. De hele cd bevat zo’n krachtig mooie muziek en ‘k luister er nog heel vaak naar. Dit is een waardige cadeautip voor menig (film)muziekliefhebber.

Toen Clint Eastwood zei dat hij zelf ging regisseren en muziek schrijven had niemand gedacht dat hij zo succesvol zou worden. Hij slaagt erin om de emotie zowel op beeld als met geluid/muziek zodanig te versterken dat hij er vaak voor genomineerd werd doorheen alle mogelijke muziek- en film-award shows. Wat hij met “Mystic River”, om maar een te noemen, gemaakt heeft is ronduit adembenemend. De scene waarin Sean Penn - als vader - probeert naar zijn zonet gevonden en overleden dochter te gaan en waarbij een dozijn agenten heeft proberen tegenhouden/behoeden voor de vreselijke moordscene doet me nog steeds naar de keel grijpen en haalt diepe emoties in me naar boven. Je hoeft de film niet eens gezien te hebben om die emoties te voelen.

Eindigen doen we vandaag met een film die niet zoveel mensen kennen, maar de muziek des te meer. Children of Dune’s score is veelvuldig gebruikt in tal van avonturen-series/films zoals bijvoorbeeld “Peking express”, “Master and Commander: The Far Side of the World”, “The Golden Compass” en in nog zoveel andere. Dank je wel, Brian Tyler voor deze afsluiter met als gepaste titel “Farewell”.

See omnystudio.com/listener for privacy information.