საბერძნეთმა ერთ დღეს გაიღვიძა ჩიხში, რომელშიც წლების მანძილზე არასწორი და უპასუხისმგებლო პოლიტიკის წარმოების გამო აღმოჩნდა. ბერძნები ბრმად ერთიანდებოდნენ ეკონომიკურ სისტემებში რომელზეც არავითარი კონტროლი არ გააჩნდათ. საბოლოოდ, ისე გამოვიდა, რომ ეს სისტემები სრულიად უკონტროლოა. ევროკავშირს ტრადიციული პანაცეა ჰქონდა ბერძნებისთვის - ქამრების შემოჭერის პოლიტიკა.   

ბერძნები უფრო ჰუმანურ გადაწყვეტილებას ითხოვდნენ, რაც ქვეყნის სრულ კოლაფსს არ გამოიწვევდა. არგუმენტი იყო დაახლოებით ისეთი, როგორაც ვალს ექსესი სიმღერაში აღწერენ: "ფანჯარა რომ ღია მქონდა მეც გავყავი თავი". გამოუვალ მდგომარეობიდან თავის დასაღწევად ბერძნებმა რადიკალურად მემარცხენე მთავრობა აირჩიეს. ამ მთავრობას ევროკავშირთან მოლაპარაკება ევალებოდა. ამ მთავრობის წევრი იყო იანის ვარუფაკისი, რადიკალურად მემარცხენე ეკონომისტი, რომელიც ფინანსთა მინისტრის პოსტს იკავებდა. ჩვენ დღეს, ეშ შოლემთან ერთად, იანისზე და მის წიგნებზე ვსაუბრობთ.