პანდემიის მიერ მოტანილმა ეკონომიკურმა სირთულემ, რომლის კრიზისად გადაქცევის უთუო მოლოდინი გვაქვს, ქალების შრომის დაუფასებელი მნიშვნელობა კიდევ უფრო გამოკვეთა. მთავრობის მიერ შეთავაზებულმა სოციალურმა პაკეტმა საერთოდ პოლიტიკის მიღმა დატოვა ცალკეულ პოზიციებზე დასაქმებულები: ძიძები, მომვლელები, დამლაგებლები…

საუბარს ამ თემაზე ალექსანდრა აროშვილთან ერთად ვიწყებთ, რომელმაც ბოლო პერიოდში აქტიურად იმუშავა ქალთა შრომის და მეტად ემიგრანტ ქალთა შრომის თემაზე. თუმცა დისკუსია სხვა ბევრ საკითხსაც შეეხო: ანტიკრიზისულ გეგმას, საქართველოს სოციალურ სახელმწიფოს და სამოქალაქო საზოგადოების ვნებებს და ილუზიებს, რომ ცალკეული მოქალაქეების ინდივიდუალური პასუხისმგებლობები, რომლებიც მარკეტის ხელით იქნება რეგულირებული წარმოადგენს ქმედით და აქტუალურ სწორებას მომავლისკენ.