Giriş

Çocuk istismarı dünya çapında bir sorundur. Dünya Sağlık Örgütü, 15 yaşından küçük çocuklarda çocuk istismarı veya ihmalinin, dünya çapında yaralanmaya bağlı 1,2 milyon ölümün yaklaşık %13'ünü oluşturduğunu tahmin etmektedir​1​. Acil servise başvuran çocukların %0,1 ila %3'ünün çocuk istismarı mağduru olduğu tahmin edilmektedir​2​. Çocuk istismarı ve ihmalinin tanımı, ülkeye ve kültüre göre büyük ölçüde değişir. Genel olarak, çocuk istismarı, bir ebeveynin veya bakıcısının neden olduğu yaralanma olarak tanımlanabilir​1​.

Çocuk istismarı ve ihmali; çocuk, bakıcı ve çevresel faktörlerin karmaşık etkileşiminden kaynaklanır. Çocuğun fiziksel istismarı ve ihmali her yaştan, etnik kökene ve sosyodemografik geçmişe sahip çocukları etkilese de, bazı faktörler kötü muameleye karşı savunmasızlığı artırır ve daha yaygın olarak kötü muameleyi tetikler​3​.

Tanım

18 yaşından küçük bireyin, bakımından sorumlu olan ebeveyni, üvey ebeveyni, bakıcısı, barınma tesisi çalışanını veya ev dışında bakım sağlayan personel tarafınca, , fiziksel, duygusal, sömürü veya cinsel istismar şeklinde, ölüm veya ciddi yaralanma riskiyle sonuçlanan herhangi bir eylem veya ihmali, istismardır​1​. 

İhmal, bir çocuğun temel ihtiyaçları yeterince karşılanmadığında ortaya çıkar. Temel ihtiyaçlar arasında yiyecek, giyecek, ev, gözetim, koruma, sağlık hizmetleri, eğitim, sevgi ve bakım yer alır. Çocukların ihtiyaçlarının karşılanma derecesi, idealden tamamen yetersiz arasında değişen bir yelpazede yer alır​3​. Çocuk ihmali, çocuk istismarının tüm biçimleri arasında hala en az çalışılan şey olduğu için, çocuk ihmali için risk faktörleri üzerine yeni araştırmalara ihtiyaç vardır ​4​.

Çocuk İstismarı Risk faktörleri

Çocuğu kötü muameleye yatkın kılan çocuk özellikleri, çocuğa bakmayı zorlaştıran veya ebeveyn beklentilerinin aksine olan durumları içerir. Özel sağlık bakım ihtiyaçları, kronik hastalıkları, fiziksel veya gelişimsel engelleri olan çocuklar örnek olarak sayılabilir. Bir ebeveynin stresle baş etme yeteneğini azaltan ve dolayısıyla kötü muamele potansiyelini artıran faktörler arasında düşük benlik saygısı, zayıf dürtü kontrolü ve madde bağımlılığı bulunur​3​.

Çocuk istismarı risk faktörleri; yoksulluk, bekar ebeveyn olmak, daha az eğitimli olmak, genç ebeveyn olmak, yakın partner şiddetine maruz kalan anneler ve istikrarsız aile durumlarıdır. Acil servise getirilen çocuklar, aile stres faktörleri, yakın partner şiddeti, bakıcının madde kullanımı veya bakıcının psikiyatrik bozuklukları açısından değerlendirilmelidir. Çocuk istismarının klinik göstergeleri çok farklı olabilir. 3 yaşından küçük çocukların, kırıklar, kafa travması ve iç organ yaralanmalarının, istismar nedenli olma olasılığı daha yüksektir​1​.

Yüksek stresli durumlar, çocuk istismarı ve ihmali potansiyelini artırabilir. Kolik gece uyanmaları ve tuvalet eğitimi gibi normal çocuk gelişimi sırasında ortaya çıkan durumlar, kötü muamele için potansiyel tetikleyicilerdir. Özellikle ağlama, kafa travması için yaygın bir tetikleyicidir. Bebek ağlaması genellikle 2 ila 4 ay arasında zirveye ulaşır ve abuzif kafa travması insidansı bu ağlama yörüngesine paraleldir. Sağlam bir aile sosyal destek sisteminin olmaması, çocuğu kötü muamele için artan riske sokar. Bakıcıyı bunaltmak için tek bir faktör yeterli olmasa bile, streslerin birleşimi kötüye kullanılan bir krizi hızlandırabilir​3​.

Değerlendirme

Morarma, çocuklarda görülen en yaygın yaralanmadır. Kemik çıkıntıları, alın, ekstremiteler ve vücudun önü, kasıtsız yaralanmalardan kaynaklanan olağan morarma bölgeleridir​1​. Baş, boyun, kafa derisi, gözler, kalçalar, genital bölge, gövde, iç uyluklar, boyun,