Wielki Kryzys lat 30. XX wieku kojarzy się przede wszystkim z masowymi bankructwami i załamaniem produkcji. Rzadziej – z konkretnymi ludźmi. Tymczasem był to jeden z najdramatyczniejszych momentów w dziejach II Rzeczypospolitej. Czas masowego bezrobocia, głodu i głębokiego poczucia degradacji społecznej. Dla setek tysięcy osób kryzys nie był abstrakcyjnym „załamaniem koniunktury”. Był doświadczeniem utraty pracy, godności i wiary w jutro. Audycja w oparciu o debatę zorganizowaną przez Muzeum Historii Polski. Udział biorą: dr Izabela Mrzygłód, dr Kamil Piskała, prof. Andrzej Zawistowski.