Een podcast van Lien De Graeve en Ilse de Koe.

De zesde zonde Ira, wordt voorgesteld met wapperende haren en een zwaard in de hand of klaar om getrokken te worden. Woede. Volgens Seneca ontstaat woede uit de overtuiging dat ons onrecht is aangedaan, volgens Aristoteles vanuit de minachting afkomstig van iemand die daar geen recht op heeft.

Woede is boosheid, waar op zich niets mis mee is, die ontaardt in een blindheid die geen proporties meer ziet. Een allesverterende emotie die we als kind al leren beteugelen.

Toch is woede in de kern een gezonde emotie. We kunnen er veel aan hebben, als we weten hoe we haar constructief en functioneel kunnen inzetten. Kan de woedende menigte, als ze niet uit is op destructie, niet leiden tot gehoor en veranderingen? Is niet bereid zijn tot een gesprek en luisteren, niet een grotere zonde? Kan je woede (leren) kanaliseren?

In de zesde aflevering is zangeres en producer Nikkie Van Lierop te gast bij Ilse de Koe. Ze vertelt aan de hand van haar prachtige debuut ‘Te dom voor de duivel’ (haast je naar de boekhandel want dit boek moet je gelezen hebben!) hoe woede zich doorheen haar leven manifesteert, “ik heb beseft dat ik mezelf veel pijn heb gedaan door woede nooit een plaats te geven. Door het nooit een plaats te gunnen.” En hoe ze de emotie leerde ombuigen, “ik heb mezelf geleerd tot 10 te tellen. En soms gaat dat tellen heel snel.”

Volgens psychiater Dirk De Wachter komt de grootste woede in iemand los wanneer zijn of haar kinderen bedreigd worden. Een mechanisme dat helaas soms misbruikt wordt door populistische leiders.