Geen hond. Geen mens. Gewoon Doodle. Fluffy van buiten, full attitude van binnen. Hoe komt het dat Doodles zó menselijk lijken? Met hun intense oogcontact, theatrale zuchten en het talent om zonder woorden precies duidelijk te maken wat ze willen. Wat is typisch Doodle-gedrag en herkennen baasjes van andere rassen dit ook? In deze episode een ode aan de Doodles!