Güftekâr : Aşkî Hz.

Bestekâr : Anonim

Ey kardeş, yolcuyuz hazırlansana, bu fânî dünyâdan göçeriz bir gün,

Ölümden kurtuluş yokdur insâna, omuzlar üstünde geçeriz bir gün.

Duydun mu ecele çâre bulanı, bu dünyâ üstünde bâkî kalanı,

Hazırla kendine lâzım olanı, elvedâ bayrağı açarız bir gün.

Azrâîl va'desi dolanı bilir, davetsiz konukdur hêr eve gelir,

Dostların ağlarlar düşmân sevinir, iyiyi kötüyü seçeriz bir gün.

Kazanla teneşîr haberci olur, ölümün etrafta çabuk duyulur,

İpekler sırmalar hepsi soyulur, beş arşın kefeni biçeriz bir gün.

Musallâ dediğin bir mihenk taşı, şâhiddir insâna eşi, yoldaşı,

Akılsen kefeni basında taşı, evlâd ü ıyâlden kaçarız bir gün.

Bineğin tabutdur unutma sakın, kapının önüne gelmesi yakın,

Rızâsı olmazsa Cenâb-ı Hakk'ın, âleme dehşetler saçarız bir gün.

Mezârdır fânînin en son durağı, imanın nurudur onun çerâğı,

Melekler getirir bize burağı, Cennet-i a'lâya uçarız bir gün.

Bu kara toprağa insândır mâye, amel-i sâlihdir kabre sermâye,

Varınca huzûr-ı fermân fermâye, hayırla şerleri ölçeriz bir gün.

Ey Aşkî, ölüme hazır ol hêr ân, rehberin Hakk olsun düstûrun Kur'ân,

Nasılsa senin de gelecek sıran, aklından çıkarma, nâ-çârız bir gün.