Sign up to save your podcasts
Or
Share Dwaas voor Jezus
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
Dwaas voor Jezus
Wie heeft er wel eens wat teveel gedronken? Wat voor een gevoel heb je dan de dag erna? Ik denk dat de meeste mensen wel het gevoel van een kater kennen of herkennen… Misschien heb je het wel eens meegemaakt dat vrienden tegen je hebben gezegd wat je de avond voorafgaand hebt gedaan, terwijl je dat totaal niet meer weet. Ik heb het zelf nooit meegemaakt, maar ik ken wel genoeg mensen die dat wel hebben meegemaakt en die er niet altijd even gelukkig mee zijn.
Iemand uit de bijbel die zich best wel dwaas zou hebben gevoeld na een paar drankjes is iemand die ongeveer 1900 jaar voor Christus geleefd heeft. Die man heet Jacob. Jacob heeft 7 jaar lang gewerkt om het recht te verdienen om met Rachel te trouwen. Hij doet zijn beloften aan een gesluierde bruid, drinkt behoorlijk op zijn feestje (dat mogen we opmaken uit de tekst en de historische boeken uit die tijd) en neemt uiteindelijk zijn nog steeds gesluierde vrouw mee naar het huwelijksbed. De volgende ochtend wordt Jacob wakker met meer dan alleen maar een behoorlijke koppijn. Met een kleine understatement voor het drama schrijft de schrijver van Genesis: “En het gebeurde ’s morgens – zie het was LEA! Daarom zei Jacob tegen Laban: “Wat hebt u me nu aangedaan? Heb ik niet voor u gewerkt om Rachel? Waarom hebt u me dan bedrogen?”
Nu zie ik je denken, WAT heeft dit nou toch te maken met de titel van de preek: “Dwaas voor Jezus”? Dat ga ik je uitleggen. We gaan een stuk lezen uit 2 Corinthiërs hoofdstuk 11.
2 Kor 11:1-4
Het geloven in een Schepper, die zichzelf gegeven heeft als losprijs voor onze fouten en overtredingen, maar die ook weer is opgestaan uit de dood om ons nieuw leven te geven. Dat is best dwaas als je ernaar kijkt vanuit het oogpunt van iemand die niets met het geloof te maken wil hebben.
In het begin van Korintiërs wordt dit al eens besproken, het evangelie is dwaasheid voor de wereld. Paulus personaliseert zichzelf met het evangelie; in 1 Korintiërs is het evangelie dwaas, maar nu is Paulus zelf dwaas. Waarom doet Paulus dit?
Paulus is de stichter van de kerk in Korinthe. Dat maakte hem ook een vader in het geloof voor de kerk in Korinthe en de kerk wordt de bruid van Christus genoemd. Een vader gaf in die tijd zijn dochter als bruid weg om te trouwen met een man. Dus Paulus gebruikt hier beeldspraak om iets duidelijk te maken aan de kerk in Korinthe. (iedere beeldspraak gaat uiteindelijk wel ergens mank). Paulus spreekt over het feit dat hij zich beijverd met een ijver van God om de kerk als een reine maagd aan Christus te geven. Die ijver is een zelfde soort ijver als een joodse vader die dit ten opzichte van zijn dochter voelt. In de Joodse cultuur was het de verantwoordelijkheid van de vader om te beloven dat hij zijn dochter als een reine maagd zou weggeven op haar bruiloft. We mogen hier de bekering van de Korintiërs zien als de verloving van de kerk met de man, Christus. De huwelijksdag is de dag waarop Jezus terugkomt.
Er zijn valse leraren gekomen die de Korintiërs verleiden en met iemand anders willen laten trouwen, net zoals Laban dat met Jacob had gedaan. Wat Paulus dus probeert te doen is de Korintiërs wakker te maken vanuit de verdoving van het feestje “van de verleiding” wat ze hadden. Ze moesten wakker worden VOORDAT ze met een dubbele kater wakker zouden worden en erachter zouden komen dat ze met de verkeerde getrouwd zijn.
Als je naar de grondtekst kijkt, dan gebruikt Paulus in dit hoofdstuk hele sterke en scherpe woorden. Hij wil echt dat we niet vallen voor de verleidingen van het feestje. Want met de juiste hoeveelheid wijn, de juiste verlichting, de juiste sluier, de juiste muziek leek Lea erg op Rachel die ene avond….
Paulus is bezorgd om de kerk, hij wil voorkomen dat ze trouwt met de verkeerde echtgenoot. Hij is bezorgd om de vele valse leraren die er in die tijd waren die een valse Jezus voorspiegelden. Maar hij zou ook bezorgd
View all episodes
By Evangelische Kerk UtrechtWie heeft er wel eens wat teveel gedronken? Wat voor een gevoel heb je dan de dag erna? Ik denk dat de meeste mensen wel het gevoel van een kater kennen of herkennen… Misschien heb je het wel eens meegemaakt dat vrienden tegen je hebben gezegd wat je de avond voorafgaand hebt gedaan, terwijl je dat totaal niet meer weet. Ik heb het zelf nooit meegemaakt, maar ik ken wel genoeg mensen die dat wel hebben meegemaakt en die er niet altijd even gelukkig mee zijn.
Iemand uit de bijbel die zich best wel dwaas zou hebben gevoeld na een paar drankjes is iemand die ongeveer 1900 jaar voor Christus geleefd heeft. Die man heet Jacob. Jacob heeft 7 jaar lang gewerkt om het recht te verdienen om met Rachel te trouwen. Hij doet zijn beloften aan een gesluierde bruid, drinkt behoorlijk op zijn feestje (dat mogen we opmaken uit de tekst en de historische boeken uit die tijd) en neemt uiteindelijk zijn nog steeds gesluierde vrouw mee naar het huwelijksbed. De volgende ochtend wordt Jacob wakker met meer dan alleen maar een behoorlijke koppijn. Met een kleine understatement voor het drama schrijft de schrijver van Genesis: “En het gebeurde ’s morgens – zie het was LEA! Daarom zei Jacob tegen Laban: “Wat hebt u me nu aangedaan? Heb ik niet voor u gewerkt om Rachel? Waarom hebt u me dan bedrogen?”
Nu zie ik je denken, WAT heeft dit nou toch te maken met de titel van de preek: “Dwaas voor Jezus”? Dat ga ik je uitleggen. We gaan een stuk lezen uit 2 Corinthiërs hoofdstuk 11.
2 Kor 11:1-4
Het geloven in een Schepper, die zichzelf gegeven heeft als losprijs voor onze fouten en overtredingen, maar die ook weer is opgestaan uit de dood om ons nieuw leven te geven. Dat is best dwaas als je ernaar kijkt vanuit het oogpunt van iemand die niets met het geloof te maken wil hebben.
In het begin van Korintiërs wordt dit al eens besproken, het evangelie is dwaasheid voor de wereld. Paulus personaliseert zichzelf met het evangelie; in 1 Korintiërs is het evangelie dwaas, maar nu is Paulus zelf dwaas. Waarom doet Paulus dit?
Paulus is de stichter van de kerk in Korinthe. Dat maakte hem ook een vader in het geloof voor de kerk in Korinthe en de kerk wordt de bruid van Christus genoemd. Een vader gaf in die tijd zijn dochter als bruid weg om te trouwen met een man. Dus Paulus gebruikt hier beeldspraak om iets duidelijk te maken aan de kerk in Korinthe. (iedere beeldspraak gaat uiteindelijk wel ergens mank). Paulus spreekt over het feit dat hij zich beijverd met een ijver van God om de kerk als een reine maagd aan Christus te geven. Die ijver is een zelfde soort ijver als een joodse vader die dit ten opzichte van zijn dochter voelt. In de Joodse cultuur was het de verantwoordelijkheid van de vader om te beloven dat hij zijn dochter als een reine maagd zou weggeven op haar bruiloft. We mogen hier de bekering van de Korintiërs zien als de verloving van de kerk met de man, Christus. De huwelijksdag is de dag waarop Jezus terugkomt.
Er zijn valse leraren gekomen die de Korintiërs verleiden en met iemand anders willen laten trouwen, net zoals Laban dat met Jacob had gedaan. Wat Paulus dus probeert te doen is de Korintiërs wakker te maken vanuit de verdoving van het feestje “van de verleiding” wat ze hadden. Ze moesten wakker worden VOORDAT ze met een dubbele kater wakker zouden worden en erachter zouden komen dat ze met de verkeerde getrouwd zijn.
Als je naar de grondtekst kijkt, dan gebruikt Paulus in dit hoofdstuk hele sterke en scherpe woorden. Hij wil echt dat we niet vallen voor de verleidingen van het feestje. Want met de juiste hoeveelheid wijn, de juiste verlichting, de juiste sluier, de juiste muziek leek Lea erg op Rachel die ene avond….
Paulus is bezorgd om de kerk, hij wil voorkomen dat ze trouwt met de verkeerde echtgenoot. Hij is bezorgd om de vele valse leraren die er in die tijd waren die een valse Jezus voorspiegelden. Maar hij zou ook bezorgd