ความจริงการยกย่องสนับสนุนผู้ประพฤติธรรมผู้ดำรงตนอยู่ในธรรม โดยเนื้อแท้แล้วก็คือการยกย่องธรรมเชิดชูธรรมโดยตรงนั่นเอง เพราะว่าผู้ที่เรายกย่องนับถือหรือให้การสนับสนุนนั้นเป็นผู้มีธรรม เป็นผู้ประพฤติธรรมและดำรงตนตั้งมั่นอยู่ในธรรม เราจึงได้นับถือยกย่อง หากเขาไม่มีธรรมไม่ประพฤติธรรมแล้ว เราก็คงจะไม่นับถือเขาเช่นนั้น ที่เรานับถือเพราะเขามีธรรมประพฤติธรรม

ดังนั้นการยกย่องนับถือผู้ตั้งอยู่ในธรรมจึงเท่ากับยกย่องเชิดชูธรรมประการหนึ่ง

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน nhws