Yet en Christa vertellen hoe hun werkdagen beginnen met een aanval van mails, telefoontjes en agenda’s, terwijl ze ondertussen proberen het leven van hun cliënten — van jonge zoekers tot ouderen met dementie — een beetje overzichtelijk te houden. Ze leggen uit hoe belangrijk het is om mensen écht te kennen, want je weet nooit wanneer iemand ineens naar het ziekenhuis moet, een crisis krijgt of besluit dat vandaag hét moment is voor een onverwachte verhuizing. Gelukkig kunnen Yet en Christa veel oplossen met een goed gesprek, een wandeling of zelfs de hulp van een hond die meer ontspanning brengt dan welke zorgvergadering ook. Tussen de menselijke chaos door moeten ze ook nog bergen administratie verwerken, van indicaties tot MDO’s, alsof dat vanzelfsprekend bij het leven hoort. Gelukkig hebben ze elkaar — want volgens Yet en Christa is goed mentorschap soms net topsport, en dan is een collega die meedenkt minstens zo belangrijk als een sterke kop koffie.